152 



elucet, ipsum conditorem hujus generis dixisse nomen HolTmannianum J ) antiquius 

 esse. Praeterea hoc nomine genus justo modo minime limitavit, Lick, stella- 

 rem, pulverulentum , speciosum etc. hue ducens, sed e veris Imbricariis (sensu 

 Koerb.) tantummodo L. pullum, centrifugum, stygium et Fahhmensem, cete- 

 ras Platismati vel Physciae adscribens. Antiquius etiam adest inter plantas 

 phanerogamas Imbricariae genus, anno 1789 descriptum in Juss. Gen. plant. 

 (Commerson ibi ut auctor allatus est et quum ille 1773 diem obierit supre- 

 tnum, hoc genus multo antiquius est), quum Schreber suam Imbricariam de- 

 scripsit in Gen. plant, t. II. p. 767, anno 1791 typis expressis. 

 * Glaucescentes. 



1. P. tiliacea (Ehrh.): thallo coriaceo-membranaceo, subimbricato , 

 laevi, glabro, eglauco-albido, subtus fusco et atro-fibrilloso, laciniis sinuatis 

 crenatisque; apotheciis badiis. 



Syn. Parmelia tiliacea Ach. Univ. p. 460, Syn. p. 199, Smrft. 

 Suppl. p. 113, Fr. L. E. p. 59, Mass. Mem. p. 50. Imbricaria Koerb. 



n/v 



Syst. p. 70. 



Parmelia scortea Ach. Univ. p. 461, Syn. p. 197. 

 Parmelia quercifolia Schaer. Enum. p. 43 (excl. y.). 



Ex s. L. Su. n. 169. - Schaer. n. 359. 



,i i 



Hactenus tanturarnodo in scopulis marinis extra sinum Saltensem 

 Nordlandiae rarissime sterilis est lecta (Smrft). 



Forma his locis inventa a primaria nonnihil recedit laciniis angustioribus 

 habituque alieno; ad P. sinuosam quodammodo vergit, sed apotheciis nondum 



visis non discernenda. 



: 



2. P. saxatilis (L.): thallo membranaceo , subimbricato, reticulato- 

 lacunoso, cinereo-glauco, subtus nigro atro-fibrillosoque , laciniis sinuato- 

 lobatis, apicibus retusis; apotheciis badiis. 



Syn. Lichen foliis plants acute laciniatis aeruginoso-albidis Linn. 

 Lapp. n. 447. 



Parmelia saxatilis Ach. Univ. p. 469, Syn. p. 203, Fr. L. E. p. 61, 



Schaer. Enum. p. 44, Mass. Mem. p. 49. Lichen Wnbg. Lapp. .p. 



. Imbricaria Koerb. Syst. p. 72. 



* 



* 

 Exs. L. Su. n. 168. Schaer. n. 362, 363. 



.,. ., 



1} Hoc nomen non retinui, quia maxima pars plantarura ad hue genus pertinentium non 



Sf/uamarias sed Platismata nouinavit Hoffmannus. Praeterea Gel. Massalongo (Mem. Lich. 

 p. 48) nomen genericum Parmeliae rite limitavit. 



