223 



p. 29) hue quoque verosirniliter pertinet; saltern adest sub hoc nomine in herb. 

 M. Vahl e Gudbrandsdalen Norvegiae, sed figiira in Fl. Dan. t. 1063 f. 1 

 videtur pertinere ad C. cerinam p. stillicidiorum. 



7. C. ferruginea (Huds.): crusta tenui, primo contigua, dein ver- 

 rucosa, cinerascenti-albida, hypothallo nigro-cinerascente; apotheciis sessili- 

 bus, disco piano 1. demum eonvexo, opaco, rufo- 1. luteo-ferrugineo, mar- 

 gine proprio subpersistente, tandem subcrispo. 



Syn. Lecidea cinereo-fusca Ach. Univ. p. 202 (excl. ;?.), Syn. p. 43. 



Lecidea ferruginea Smrft. Suppl. p. 168 (a et p.], Schaer. Enum. p. 

 144 (excl. $.\ Parmelia Fr. L. E. p. 170 (p. max. part). Blastema 

 Mass. Blast, p. 102, Koerb. Syst. p. 183. 



Exs. L. Su. n. 227. Schaer. n. 583. 



/3. ammiospila (Wnbg.): apotheciis aggregatis, rufis, marginethal lod e 

 accessorio tenui instructs, proprio opaco, saepius flexuoso. 



Syn. Lecidea ammiospila Wnbg. in Ach. Meth. Suppl. p. 13, Ach. 

 Syn. p. 44. Lichen Wnbg. Lapp. p. 407. 



y. cinnamomea Th. Fr. : apotheciis minutis, primitus concavis, dein 

 planis, margine subtenui, integro marginatis, dein leviter convexis margine 

 subexcluso, primitus lateritiis margine concolore, dein rufo-cinnarnomeis 

 tandemque olivaceo-fuscescentibus margine dilutiore. 



. hypnophila Th. Fr. : crusta subnulla; apotheciis minutissimis, au- 

 rantio-rufis, tandem cinnamomeis, planiusculis, margine tenui saepe dilutiore 

 cinctis. 



E. caesio-rufa (Ach.): crusta crassiuscula, rimoso-subareolata, rugosa, 

 cinerascenti-albida; apotheciis planis, ferrugineo-luteis, margine tenui sub- 

 flexuoso, dein convexis, immarginatis, livido-nigricantibus. 



Syn. Lecidea caesio-rufa Ach. Univ. p. 203, Syn. p. 44, Smrft. 

 Suppl. p. 169. 



Forma primaria in cortice arborum frondosarum (ex. gr. Salicis Ca- 

 praeae), ligno denudato parietibusque vetustis Nordlandiae Saltensis tantum 

 est lecta; ^. observata est in parietibus vetustis Finmarkiae tarn maritimae 

 quam interioris (Kautokeino) rarius, quin etiam in crucibus ligneis vetustis 

 prope Magclalena Bay ins. Spitsberg. (J. Vahl); y. autem per totam Nord- 

 landiam Finmarkiamque frequens est ad terram arenosam, saxa plus minus 

 dissoluta atque (minus evoluta) in ramentis Empetri, Dryadis e. s. p., nee 

 in Groenlandia insulisve Spitsberg. deest; S. supra muscos subemortuos 



