216 



Lecanora unicolor Smrft. Suppl. p. 85. 



Exs. L. Su. n. 159. 



y. corallina (L.): crusta isidioidea, sterili. 



Syn. Stereocaulon corallinum Schrad. Spic. FI. Germ. p. 113 (sec. 

 spec. orig. in herb. M. Vahl). 



Jsidium corallinum Ach. Univ. p. 575, Syn. p. 281. 

 Lecanora micraspis Smrft. Suppl. p. 102 (quoad crustam). 

 Exs. L. Su. n. 420. Schaer. n. 236. 



Forma primaria (de qua in Fl. Lapp, nullam mentionem facit Wnbg.) 

 per regionem Scandinavicam sparsa tantum legitur (ex. gr. Alstenoe Nord- 

 landiae: Blytt, Alten: hb. Wnbg., Nyborg Finm. orient: ipse), sed in 

 Groenlandia passim usque ad Umanak (J. Vahl); var. ft. a Smrft. rarissi- 

 me inventa est in lateribus saxorum absconditis summarum alpium Nord- 

 landiae (Baadfjeldet) et ?. rarius in rupibus inferalpinis maritimisque Nord- 

 landiae meridionalis, Helgolandiae (Smrft.) et distr. Altensis 



Asci (in ) inflato-clavati, paraphysibus cohaerentibus, apice fuscescenti- 

 bus obvallati; sporae octonae, simplices, ellipsoideae, luteolo-hyalinae, 0,oi2 mm. 

 longae et 0,ooo mm. latae. 



Lecanora micraspis Smrft, ut jam recte observavit Fr. in Lich. Eur. 

 I. c., quod ad crustarn attinet, omnino est Isidivm corallinum Ach. Apothecia 

 vero, de quibus mentio fit, ad Sclerococcum sphaerale F r. (Spiloma sphaerale 

 Ach. Syn. p. 2)"pertinent neque, ut omnino perperam affirmat cl. Nylander 

 (Prodr. p. 140), ad Buclliam saxatilem (Schaer.) Koerb. Syst. p. 228. 



Subgen. II. Pionospora Th. Fr.: sporae maximae, solitariae. 



Inter Eulecanoras (L. tartaream et affines) et Pertusarias ambigit plan- 

 ta, quae, a Cell. Massalongo et Hepp cum his conjuncta, a me ut typus 

 novi subgeneris proponitur. Discus enim mox apertus et explanatus , margine 

 thallode cinctus optime suadet, hoc genus Heterocarpis nee Pyrenocarpis esse 

 adscribendum, quamvis sporis a Pertusariis non abhorreat. Ad Eulecanoras sese 

 hahet fere ut Oedomocarpon ad Lecideas, sed quum unica nota characteristica in 

 ascis monosporis sit posita, melius forsan sit distinctum genus non proponere, 

 praecipue quum non desint species ejusdem generis (v. c. Rhizocarpi, Pertitsa- 

 riae e. s. p.j ascis mono-, di-, tetra-, octo-sporis praeditae. Observandum ta- 

 men est, inter Eulecanoras et Pionosporam nullas adhuc formas intermedias esse 

 inventas. 



