202 



3. L. protuberans (Smrft.): crusta tenui, subraembranacea, laevi- 

 gata, glaucescenti-albida; apotheciis minutis, innato-crurapcntibus et thallo 

 substellato-dentato primitus coronatis, disco primo planiusculo, pallide car- 

 neo, ceraceo-molli, ruguloso, demum convexo, margine tenuissirno thallode, 

 subinflexo, crenulato, demum excluso. 



Syn. Lecidea proluberans Smrft. sec. Suppl. p. 85. 



Lecanora carneo-lutea Smrft. I. c., Schaer. Enum. p. 80 (p. p. et 

 excl. var. b.). Parmelia Fr. L. E. p. 135 (p. p.). CryptolecAiaMa&s. 

 Ale. gen. p. 13, Mem. p. 120. 



Exs. L. Su. n. 342. Smrft. n. 148. 



Ad truncos AInorum Betularumque, praecipue locis humidis, in in- 

 feralpinis subalpinisque passim frequens per totam regionem Scandinavicam 

 et Lapponiam Kemensem Rossicamque. 



Lichen quam maxime singularis et vix cum aliquo confundendus. Descrip- 

 tionem optimam dedit Smrft. 1. c. 1), e qua haec verba transscribere liceat: 

 "E crusta laevigata subcartilaginea tenui apothecia minora, disco subspongioso, a 

 crusta rupta marginata erumpunt. In junioribus margo ideo inflexus, sed mox, 

 disco progrediente, omnino occluditur, et nisi saepe scuteliae vacuae a crusta for- 

 matae, disco elapso, cernebantur 2), Lecideae species haberetur, necesseerat. In 

 crusta tenui adest tamen stratum faeculiferum viride." Asci inflato-clavati, basi 

 attenuati, creberrimi, paraphysibus capillaribus contortis obvallati; sporae octonae, 

 ellipsoideae, luteolo-hyalinae, contentu oleoso-grumoso repletae et episporio crasso 

 cinctae, 0,030 31 mm. longae et 0,'iis 20 mm. latae. 



Lecanora carneo-lutea Turn. (Ach. Univ. p. 374, Syn. p. 171, Schaer. 

 I. c. p. p.), ut jam observavit Nylander, hue non pertinet, sed est Gyalectae 

 species 3) sporis octonis, oblongis, utrinque obtusis, hyalinis, constanter tetra- 

 blastis, 0,01215 mm. longis et 0,ooi 5 mm. latis. (Specimen originale debeo 

 liberalitati Cel. Leigh ton, cujus Ang. Lich. tab. XIV f. 2 conferas.) Nomen 



1) Q.ui hanc descriptionem cum Massalonginna (Ale. gen. 1. c) coraparat, vix crediderit , 

 plautam eandern ab utroque descriptam CSSK; adeo enim errat Massalongo, de thallo hypo- 

 phloeode, apotheciis ex epidermidu arborum erumpentibus et ea coronatis e. s. p. vcrba faciens. 

 Cfr. Koerb. Pg. p. 92. 



2) Hae scuteliae vacuae, ut unusquisque facile intelligere potest, sunt excipula, quae baud 

 raro thallo velut circulo cinguntur, quare etiam verum excipulum (quamvis tenuissimura) nee 

 solum margo thallodeg accessorius discura excipit atque cingit. Genus igitur Cryptolechiae Mass, 

 nullis characteribua nititur, sed modo habitu insolito et distiocto hujus lichenis, ideoque non est 

 admittendum. 



3) Ad hano pertinet planta in Smolaadia occidentali (Femsju) ad quercus rarissime lecta. 



