198 



bitu obsolete efliguratus; apothecia lecanorina, primitus clausa, excipulo thai- 

 lode simpliciter marginata; lamina sporigera hypothecio simplici strato me- 

 dullari imposito enata; sporae plus minus oblongae, dyblastac, incoloratae. 

 Novum hoc genus, cujus una tantummodo species adhuc est cognita, ad 

 Lecanoram sese habet omnino ut Btatorina ad Biatoram , Massalongia ad Pan- 

 nariam. Dubitavi quidem, utrum hoc genus distinguerem an speciem cognitam 

 ad Gyalolechiam Mass, referrem, praecipue quum thallus nonnihil em'guratus in- 

 terdtim inveniatur. Habitus autem omnino alius, vere lecanorinus, crusta verru- 

 coso- I. papillato-rimosa e. s. p. abunde suadent, earn Lecanoris propius ac.ce- 

 dere, a quibns facie externa praecipueque apotheciis plus minus podicellatis dif- 

 fert. Forsan huic generi sint adnumerandae Pyrenodesmia rubiginosa et Rehmii 

 Krmplh., quae sporarum indole a congeneribus differre dicuntur; de qua re judi- 

 cent alii, nam in speciminibus harum plantarum, quae liberalitati Cell. Krempelhu- 

 ber et Rehm debeo, nullas sporas maturas mihi contigit invenire. 



1. D. aipospila (Wnbg): crusta suborbiculari, papillato-verrucosa, 

 fusco-cinerea, ambitu verrucosa 1. depresso-areolata, hypothallo nigro effigu- 

 rato limitata; apotheciis in papillis elevatis mox convexis, rufo-fuscis, mar- 

 gine integro, dein subexcluso. 



Syn. Parmelia aipospila Wnbg. in Ach. Meth. Suppl. p. 36, Fr. L. 

 E. p. 109. Lecanora Ach. Univ. p. 385, Syn. p. 155, Schaer. Enum. 

 p. 62. Lichen Wnbg. Lapp. p. 409 et tab. XXVII f. '2 (bona). Polyo- 

 zosia?? Mass. Framm. p. 19. 



j8. maritima (Smrft): crusta granulato-rugosa, cinerascente , hypo- 

 thallo vix limitato; apotheciis rufis. 



Syn. Lecanora maritima Smrft. in Vet. Ak. Handl. 1823 p. 116, 

 Schaer. Enum. p. 63. Parmelia Fr. L. E. p. 108. 



Lecanora alpestris Smrft. Suppl. p. 97 (excl. syn. Ach.). 

 Exs. Th. Fr. ined. 



Ad scopulos marines per totam Finmarkiam Nordlandiamque passim 

 frequenter; in ins. Spitsbergensibus, ut videtur, rarius(Hornsund: Nordenskj.). 



Crustae indole insignis lichen, "in quo status Isidiomorphus normalis vide- 

 tur;" Wahlenbergii citata figura habitum sat bene exprimit. Color valde va- 

 riat, e cinereo in nigricanti-fuscum. Orbes subcirculares variae magnitudinis in 

 scopulis format, sed interdum pluribus orbillis concrescentibus totas rupes tegit. 

 Lecanoram maritimam hujus esse formam et quidem vulgatiorem pro certo 

 audeo affirmare; pro forma normal! quoque habenda est. Sommerfelt ipse ut 



