19* 



Lecanora flava |9. chlorophana Schaer. Enum. p. 65. 

 Pleopsidium flavum. b. K o e r b. Syst. p. 114. 

 Exs. Schaer. n. 336. 



In rupium durissimarum lateribus occultis per Groenlandiam occiden- 

 talem (usque ad Umanak, altit. 200 pedum supra mare attingens), ins. Spits- 

 bergenses (Nordenskj., J. Vahl), Finmarkiam, Nordlandiam Lapponiam- 

 que (usque ad lacum Tjakelvass Lapp. Pitens. procedens : Wnbg.) passim 

 copiosa. 



Rectius mihi visum est, incerlam hanc plantam hujus generis civem cen- 

 sere, quam incertum genus agnoscere, notis quam maxime dubiis nixum. Spo- 

 rarum enim veram naturam nondum licitum fuit rite cognoscere ; alii auctores 

 se nihil certi cognitum habere fatentur (v. c. Krempelh. in Flora 1856 p. 

 301, Norm. Con. praem. p. 17), alii sporas esse atomarias in ascis myriospo- 

 ris aflirmant (ut Mas sal. Rich. p. 27, Nyl. Prodr. p. 80), alii "sporas in a- 

 scis monosporis subellipsoideas polyblastas subincoloratas" (Koerb. Syst. p. 113) 

 vel "sporidia ovoideo-elliptica, majuscula, tetrablastia , diplopyrenia, subcolorata" 

 in ascis monosporis describunt (Mass. Gen. p. 7). Ipse quidem nihil vidi (a- 

 scos modo inflato-clavatos, paraphyses arete cohaerentes, tenues, apice flavescen- 

 tes inveni), quo fretus judicium certum facere possim, sed nolo negare verisimile 

 mihi videri, ea, quae Koerb. I. c. describit et tab. IV f. 4 delineat, minime 

 sporas esse evolutas, sed tantummodo contentum ascorum immaturum. Sporas 

 esse atomarias, numerosissimas facile quoque crederem, et turn locum inter Aca- 

 rosporas bene defendit praesens species; crescendi enim modo cum A. molybdina 

 satis convenit et qolore thalli, quo a speciebus Scandinaviae diflert, ab A. Schlei- 

 c/ieri non abhorret. Si autem sporae sunt polyblastae, typus proprii generis 

 est habenda, Pleopsidium Koerb. nominandi. 



Synonyma omnia allata spectant tantum plantam arcticam apotheciis' con- 

 vexis immarginatis subconcoloribus praeditam neque Lecanoram oxytonam 

 Ach.; qua re tamen minime dictum volui, has esse distinctas (ut vult Cel. Mas- 

 sal ongo), sed e contrario nimis affines mihi videntur, quam quae propriae 

 habeantur species. 



20. Dimelaena Norm, emend. 



Thallus crustaceus, ambitu foliaceo-effiguratus ; apothecia lecanorina , 

 primitus clausa, excipulo thallode marginata; sporae octonae, dyhlastae, bis- 

 coctaeformes, fuscae. 



Genus, cui antea D. oreina tantummodo adscripta fuit, inter Physcmm 



