179 



servatur, sed tamen semper facile dignoscitur a P. brunnea, quacum omnino con- 

 funditur a Cel. Massalongo (synonyma allata Massalongiana igitur non omnino 

 sunt cerla et praecipue illius . sec. allatum syn. Schaer. exs. n. 546 dubia 

 movet). In regionibus Sueciae mediae (v. c. circa Upsaliam) personam magis 

 ignobilem gerit (var. campestris nob.) crusta tenuiore, fusco-virescenle, apotheciis 

 mini i ril HIS et obscurioribus e. s. p.; et locis humidis squamulae turn evadunt ad- 

 scendentes, imbricatae, crenatae, virides, subtus albidae, disco subtestaceo i. e. 

 Parmelia Femsjonensis F r. L. E. p. 98. Lich. Su. exs. n. 339 exhibet for- 

 mam inter Pannariam hypnorum var. campestrem et optimum P. Femsjonensem 

 omnino median). Asci formae arcticae sunt cylindrico-clavati, paraphyses cohae- 

 rentes, apice luteo-fuscescentes, sporae ovoideae, ellipsoideae 1. oblongae, luteolae, 

 0,oi4 21 mm. longae et 0,oo7 & mm. latae. 



12. P. lanuginnsa (Ach.): tliallo membranaceo , anibitn lobato cre- 

 natoque, ochroleuco, toto sorediato-pulverulento, hypothallo tomentoso, 

 coerulescente-nigricante; "apotheciis rufis, margine pulverulentis." 



Syn. Parmelia lanuginosa Ach. Univ. p. 465, Syn. p. 201, Fr. L. 

 E. p. 88. Pannaria? Koerb. Syst. p. 106. 



Parmelia caperata ft. membranacea Schaer. Enum. p. 35. 



Exs. Schaer. n. 378 (minus bona). L. Su. n. 74. Rbnh. n. 379. 



In regione arctica hactenus tantumtnodo observata ad latera rupium in- 

 feralpinarum Finmarkiae orientalis, sed baud dubie multis aliis locis etiam adest. 



Planta genere dubia, quia fructus nondum satis examinati et ultimis tem- 

 poribus non inventi sunt; solus eos legit Acharius, cujus verba in Synopsi 

 supra attuli. In Univ. 1. c. dicit: "apothecia minuta e thallo elevata, disco ob- 

 scure fusco, margine inflexo pulverulento subintegro." Sec. Cl. Lonnroth in 

 herbario Achar. deest tamen specimen fructiferum. Ob hypothallum spongiosum 

 et habiturn quodammodo congruentem huic generi ad interim saltern adscribi me- 

 lius mihi visum est, quam ob gonidia a plurimarum Pannariarum discrepantia 

 non solum novum genus (Amphiloma Nyl.) sed etiam novam tribum condere; 

 observandum enim est gonidia omnino cum Pannariae Hypnorum, P. brunneae 

 certe maxime afiinis et generice vix tute distinguendae, congruere. 



17. Massalongla Kocrb. 



Thallus foliaceo-squamulosus, hypothallo evanido impositus; apothecia 

 pseudb-biatorina , primitus clausa, margine proprio cincta; sporae subfusi- 

 formes, dyblastae, incoloratae. 



