158 



incurvis, subtus aterrimis, parce fibrillosis; apotheciis nigricantibus , conca- 

 vis, margine integerrimo. 



Syn. Lichen encaustus Wnbg. Lapp. p. 427 (excl. syn.). 



Parmelia pulla Smrft. Suppl. p. 112. 



Exs. (non vidi). 



Per alpes totius Scandinaviae, insul. Spitsbergensium et Groenlan- 

 diae, in terris raaxime arcticis usque ad mare decendens. 



Species optime distincta et inter vulgatiores lichenes alpinos censenda, 

 quamvis hactenus praetervisa vel cum aliis commixta. Thalli laciniae angnstae, 

 toruloso-intricatae et opacae, color in olivaceum semper plus minus vergens, margo 

 integerrimus e. s. p. earn semper facile distinguunt tarn a P. stygia, cujus partes 

 in alpibus editioribus regionibusque mere arcticis magnam partem gerere videtur, 

 quam a jP. olivacea, colore tantummodo nonnihil congruente. Lichen pullus 

 Schreb. Spic. Fl. G.p. 131 hue non pertinet sec. descriptionem, et Lightfootii ho- 

 monyma planta sec. Ach. est Physcia aquila. Parm. pulla Smrft. est bujus 

 forma in quartzo albo obvia colore magis in olivaceum vergente, sed, ut jam 

 ante attuli, alias formas ad P. encaustam retulit. Forsan tamen ut synonyma 

 adjungi possint Parmelia, encausta $ alrofusca Schaer. Enum. p. 42 vel P. 

 olivacea f. prolixa Ach. Univ. p. 463 (= P. pulla Ach. Syn. p. 206); si 

 ita res sese habeat, haec planta nominanda est P. atrofusca vel jP. prolixa , 

 sub quo ultimo nomine variis Lichenologis hanc stirpem couimunicavi. Descrip- 

 tio est mini optima, sed specimina verisimiliter authentica non hujus loci sunt. 

 Sporae in ascis minutis, clavatis octonae, ellipsoideae 1. subglobosae, luteolo- 

 hyalinae, O.OOT 12 mm. longae et 0,oo7 9 mm. latae. 



* P. lanafa (L.): thallo decumbente, setaceo-filiformi, dichotome ra- 

 moso, intricate, nigricante; apotheciis concoloribus, margine subintegro. 



Syn. Cornicularia lanata Ach. Univ. p. 615, Syn. p. 302. Lichen 

 Wnbg. Lapp. p. 440. 



Parmelia stygia /?. lanata Fr. L. E. p. 68. Imlricaria Koerb. 

 Syst. p. 79. 



Parmelia Fahlunensis S. lanata Schaer. Enum. p. 49. 



Exs. L. Su. n. 307. Schaer. n. 357. 



Supra saxa et rupes graniticas totius territorii abundans et fructus 

 frequenter profcrens. 



Hanc plantam seorsim proposui earn ob caussam, quod sub hoc nomine 

 formae analogae subsimilesque variorum lichenum haud dubie venduntur, praeci- 

 que P. stygiae et alpicolae. Qua re declaratur etiam, cur Acharius in Univ. 



