156 



Parmelia collematiformis Schleich. (sec. spec. orig.). 



Parmelia aspera Mass. Mem. p. 53. Imbricaria Koerb. Syst. p. 78. 



Exs. Mass. n. 1,3. Ilbnli. n. 66. Hepp n. 367. 



Ad truncos arborum frondosarum et ramos pinuum per totam regio- 

 ncm Scandinavicam frequens et "fere solus lichen arboreus in alpinis ob- 

 vius" (Wnbg.), nerape e perfectioribus; ad flum. Kubi legit Ruprecht et 

 in Groenlandia J. Vahl frequentem ad truncos betularum saxaque secus li- 

 tora usque ad Godthaab; var. /?. hactenus tantummodo reportata e Bosekop 

 Finm. Occident. (J. Vahl). 



Inter a. et |9. directos quidem non vidi transitus, sed vix desunt, quare 

 auctores has conjungentes (cfr. Hepp I. c.) secutus sum; partes apotheciorum 

 internae utriusque formae sunt similes : asci inflato-clavati , paraphyses congluti- 

 natae, apice viridulo-fuscescentes, sporae subellipsoideae, 0,010 i a mm. longae 

 et 0,o os mm. latae. 



7. P. sorediata (Ach.) Th. Fr.: thallo nierabranaceo, suborbiculari, 

 adpresso, viridiatro 1. umbrino-olivaceo, subopaco I. nitidulo, centro sorediis 

 cinerascentibus pulvinatis adsperso, laciniis contiguis, angustis, planiusculis, 

 digitato-multifidis, apice dilatatis; apotheciis (raris) subconcoloribus, concavis, 

 margine integro. 



Syn. Parmelia stygia b. sorediata Ach. Univ. p. 471, Syn. p. 205. 



Parmelia dendritica Fr. L. E. p. 68, Schaer. Enum. p. 48 (b). 



Exs. non vidi (non Z\v. n. 187 nee Koerb. n. 155). 



Supra sax.), in inferalpinis rarius, hactenus tantummodo ad Mortens- 

 naes et Klubben Finmarkiae orientalis a me sterilis observata. 



Bona, ut videtur species, notis allatis et insuper habitu peculiar! facile 

 distincta a P. olivacea, pro cujus diminuta forma interdum habita est; ad bane 

 sese habet ut Physcia caesia ad Ph. stellarem. Hanc in Fr. L. E. respici sua- 

 dent descriptio et specimina authentica, quamvis synonymon Smrft. allatum ad 

 P. alpicolam pertineat. Nomen dendriticae tameo non adhibui, quia descriptio- 

 uem Persoonii non vidi et praeterea est denominatio admodum vaga; antiquis- 

 simum e certis nominibus restitui. P. dendritica Mass., Nyl. s. P. Sprengelii 

 Flke., Koerb. otnnino diversa est et, si fides speciminibus minus bonis Schae- 

 rerianis (exs. n. 372) et Flotowianis (in herb. Fries.) habenda est, veri- 

 similiter modo forma saxicola P. olivaceae; affirmare saltern audeo Friesium 

 non, ut dictum vidi, hanc ad suam P. dendriticam retulisse. Imbricaria demissa 

 Koerb. Syst. p. 80 (Placodium Pg. p. 55) est alia et, ut videtur, parum in- 

 signis species. Asci speciei praesentis subventricosi I. inflato-clavati , paraphy- 



