338 OVER DE, OPVOEDING VAN, DEN MENSCH 
en fchrijven „ en_ bekwame zendelingen. leggen en 
zich.op toe, om op alle wijzen het. zedelijk gevoel 
bi deze eenvoudige menfchen op te wekken.”.(15) 
„Met moeite eindig iks ulieder aandacht i is reeds 
te veel gevergd, en de tijd meer dan, verloopene 
Dit tot belluit: eenmaal komt de tijd, dat Aziaat en 
Afrikaan , Amerikaan en Australiër, dat Heiden en 
Jood, dat Christen en Mohammedaan het ware zuis 
vere Christendom omhelzen zullen, dat zij als broes 
ders zamen wonen, denzelfden God op dezelfde 
wijze dienen, en het toppunt van: aardfche gelukza= 
ligheid zullen genieten.” Maar gelijk ieder mensch 
eenen flaat van ‘kindsheid, wasdom, mannelijken 
leeftijd en fuffenden ouderdom heeft, zoo gaat het 
ook-met volken en Natiën. Magtige koningrijken hebe 
ben „gebloeid en -zijn verdwenen; volken zijn opges 
ftaan. en volken zijn ondergegaan; woeste horden 
hebben hunne zetels gevestigd op de -puinhoopen 
van befchaafde Natiën. O Ewropa wachte zich, dat 
bij haar niet nog eenmaal het licht van Godsdienst 
en befchaving worde uitgedoofd , opdat de late nas 
neef niet gedwongen “zij, zijnen fakkel op nieuw te 
ontfteken bij die volken, die hij nu dan naam van 
mensch onwaardig. keurt. 
ee Zie Recenfent ook der Reeanfenten, N° 7, sad 
Mengelwerk, bl, 267. 
A 
