38a OVER DE OPVOEDING:VAN- DEN MENSCH 
liefde tot ‘God, „Niet hij beantwoordt vaan zijne bee 
ftemming ,’die zijne talenten in de aarde begraaft 5 
en; zorgeloos daar ‘henen leeft, maar hij, die ‘met 
dezelve woekert „en de renten befteedt ‘tot vermeers 
dering van zijne-kennis en uitbreiding van menfchens 
geluk, … Of -hierinste vorderen, zijn ons de -mîddes 
den gefchorken:, wij bezitten die boven: onze „zwarte 
en roode broeders, “en voor “zoo verre, maâr ook 
alleen woor zoo verre-wij dan ook «door het gebruik 
derzelve gevorderd zijn ín befchaving van verftand 
en -hart-; ondanks alle onze gebreken: is onze toes 
frand gelukkiger, en hebben wij-eene meerderheid 
“boven hem., Maar dan rust ook op ons-de duré 
werpligting, hem die middelen, dat grooter “geluk 
deelachtig ‘te maken, Overal draagt de mensch ‘het 
beeld „derGodheid, Waarom het Gods plan is,dat 
„zoo vele volken -zoo vele «eeuwen in veen :ftaat wan 
‘kindschheid verblijven, betaamt ‘ons niet te doors 
‘gronden, -Een vermetel en -waanwijs fterveling moge- 
hierover met «eene magtípreuk uitfpraak doen. Als 
dk „eenen God geloof, dan ‘moet ik ook vaan “een 
zedelijk doel van het leven aller menfchen gelooven, 
vaan eene befchaving en veredeling-van het mensche 
dom door dit-zijn verblijf op-dezesaarde. De:ménsch 
toch is van God ‘zelve beftemd ‘tot ‘eene „vrije ven 
voortgaande ontwikkeling van zijne geestvermogens, 
Dan dit, gefchiedt langzaam en niet “dan «door mid» 
delen; die „wel aangewend , hun-doel niet misfen. 
„De Grieken waren eertijds niets dan woeste bene 
“den, „daar geen ‘Afrikaan voor behoeft te wijkens 
sij wisten -niet eens «in hunneinoodigfte behoeften 
kn te 
