KDOOR DE GODHBIDS «17° 38r 
en zedelijke ontwikkeling flaät, waarop hij zich zels 
ven-nimmer «heeft kunnen brengen, maar die doot 
zijne vroege afdwalingen en affcheiding van zijnen 
natuurgenoot in die ontwikkeling niet voortgegaan ; 
maat in zijne kindschheid geblevèn is; en dus in 
het bezit van: die deugden ‚maar ook van die ondeug*» 
den is, die aan’ dè kindschheid’ eigen zijn.’ Daarom 
wind ik zijnen toeftand niet werkieslijk of benijdense 
waardig , en zou ik hem niet gaarne tot voorbeeld 
willen aanprijzen. Hij is en blijft een zinnelijk 
{chepfel , hij kent geen rigtfnoer, dan zijne zinnee 
lijkheid, en aan hare indrukken geeft hij zich over; 
daar deze niet geleid en beteugeld wordt, dan door 
verwarde en onjuiste begrippen van God, Gods» 
dienst en zedelijkheid, Daarom kent hij ook geen 
hooger goed, dan dat de zinnen ftreelt, en heeft 
een afkeer van eigenlijke kunften en wetenfchap- 
pen. Hij heeft geen begrip van de ware beftem- 
ming des menfchen, noch van de hoogte, die de 
mensch, geholpen «door de voorfchriften van den 
Christelijken Godsdienst , in de beoefening van ware 
deugd kan bereiken. 
„Hem kan men niet gelukkig noemen, die niets 
ar „ omdat hij niets kent, Maar hĳj-is gelak- 
kig, die behoeften kent, en zijne begeerten heeft 
leeren “beteugelen , dus aan weinig genoeg heeft. 
Niet hij is deugdzaam, die zulks fchijnt , omdat hij 
de. sondeugd niet kent, of niet in verzoeking is 5 
maar «hij is, deugdzaam, die zijne zinnelijkheid, die 
zich zelven beheerscht, omdat de Godsdienst dit 
van hem eischt, die het kwade kent en laat, uit 
Cc 2 liefs 
