Blo OVER BRIÖPVOEDING VAN DEN MENSCH 
“dood. veracht, ‘hij is eerlijk ven tróuw in het hou 
s den van zijn woord; hij leeft gelukkig, want hij 
3 kent: geene’ zorgen, geene ijdele wetenfchappen 
»„ pijnigen ‘zijne herfenen, zij laten. zon’ en maan 
#op- En Ondergaan zonder derzelver loop na te 
% „ fpeuren of te onderzoeken. De jagt én visfcherij 
5 zijn hunne eenigfte oefening en vermaak, de 
% eenigfte zaligheid, die zij in de andere wereld 
„ verwachten:. Ja, men gaat nog verder, en zegt, 
„dat in. Europa in eene week, in eenen dag meer 
» euveldaden gepleegd worden, dan in Amerika in 
$ Cene eeuw, en dat eene enkele koopftad in Zw- 
» ropa meer hardnekkige booswichten en kwaads 
| „ doeners bevat, dan al de Indianen zouden kunnen 
à opleveren.” (13) Hoezeer nu HAAFNER; gelijk 
bekend is, nog al eene dichterlijke pen voert, zoo 
kan men toch dit oordeel bij velen na hem bevess 
tigd vinden. | 
“Van ganfcher harte ftem ik toe, dat in het hart 
van den wilden geene fnoode ondeugden fchuilen;, 
dat de gruwelen der Europeanen jegens hem talloos 
vêle, dat zij onmenfchelijk en voor geene regtbank 
te verdedigen zijns ja, ik houde mij volkomen over« 
tuigd, dat- de blanke de oorzaak is, zoo thans de 
wilde veel flechter geworden is, en dat hij tot alle 
twisten. de eêrite aanleiding gegeven heeft, Dan, 
ik houde den middelweg, ik befchouw den wilden. 
als «een mensch, die op eenen trap van redelijke 
en. 
4 135 Zie HAAFNeR , óver de Zendelinggenoorfthappen, 
bl, 118 en 120123. 
a gn 
