foo rorrRNEDENÓERING 1275 
dat wij, gewis, niet zouden ontkomen:zijn; hadden 
wij-niet, behoudens onze vrijheid , eene meerdere 
éénheid eh kracht van Bewind, dan onze vaders 
immer,genoten; gepaard gehad met eene. eensge- 
zindheid, welker „gemis alleen ons, ontwijfelbaar 4 
doodlijk zou. geworden zijn ‘Wij hebben ze, he- 
Avas! leeren kennen …— die oude twisten, die onze 
vaderlandfche. gefchiedenis doorgaans ontfieren „ en ; 
ook bij den fchitterendften luister van rijkdom , magt 
en glorie, fteeds een kanker bleven in het ligchaam 
wan den Staat, — een kanker, die het in zich zelf 
werteerde, ‘en het, eindelijk „ in onze dagen „tot 
een voetfchop maakte-voor. overweldigende naburen. 
„Dank en eer en opfterfelijke. roem zij. den grooten 
Man, den waardigen’ Naamgenoot van WitLEM- Ie 
wiens vaste wil, ten laatfie, deze partijfchappen 
vernietigd, «en het, ook daardoor „ weder mogelijk 
gemaakt: heeft , dat ons vaderland, onder gunftige 
somftandigheden , eenmaal met nieuwen luister her= 
‘rijze. Gelijk ‘ons geheele hart dit afbidt van den 
Gever alles goeds, zoo dankt het Hem vuriglijk „ 
dat wij tijdert mogen beleven „ waarin een ieder 
‚ denken mag, wat hij kan, omdat hij mag fpreken, 
wat hij denkt, — waarin geene groote verdienften 
om kleine belangen miskend, en, vooral, geene 
groote mannen mishandeld en opgeofferd worden 
om hunne godgeleerde of fraatkundige gevoelens , — 
tijden , waarin zij allen, zonder onderfcheid, dienst= 
baar kunnen worden gemaakt aan ons vaderland, dat 
zich moedig verheft op de regering van eenen Ko- 
ning, die, in eigen perfoon, hulde biedt aan de na- 
gee 
