H6 von memwerveer mikwe 270 
Omtrent den aengenamen loop 
Van deze nimmerftaende beken - 
‚Komt al het veltgediert-te hoop, 
Om zijnen heeten dorst te breken, | 
Haer kanten, om en om bezet 
Met klaver, thijm en violet, 
… Verlokken niet alleen de menfchen, 
„Maar sook de vogels nederwaert „ 
Die, met een groot getal, nu hier dan-daer verhenfchen „ 
___En met een dankbaer liet belonen hunnen waert, 
€ 
De bergen, die, hun trotfen kop, 
‚ Bezet met beuken en met eiken, 
Opheffende aen der heemlen top, _ 
De wolken zoeken te bereiken, 
Geeft gij de vochtigheit van ’t nat, 
Dat uit de zwangre nevels fpat, 
‚En aan de lelien en rozen 
De tranen van den dageraet, 
Op dat de teedre Bij daer uit het aes magh loozen, 
„… Dat haer van noode is tot den:-bou der honigraets 
Wanneer de Koning van den tijt, 
De Heerfcher over alle lichten, 
‘Zijn heete zomerkoets berijdt, 
En alles voor zijn brant doet zwichten: 
Wanneer de barre gront vereelt, ' 
Het blijde groen der velden geelt, 
De bloemen dorren aan haer ftruiken, 
En vrucht en bladt zijn tak begeeft, 
Dan opent gij, 6 Heer! de vriendelijke luiken 
“Der Heemlen, en verquikt al wat op aerde leeft. — 
8 
Den 
