OVER ME PIETER DE “GROOT: 93 
„ Om de oorfpronkelijkheid der behandeling, en de 
edele denkwijze, daarin doorftralende, voegen wij 
hierbij een ftukje, getiteld; Eigen Jaargeti ĳĳ, op den 
sand van Maart 1675. 
Is ’t om mijn kommer te verzachten, 
Onheufche-en fpijtige Gedachte! 
Dat gij me weêr op nieuw verwijt, 
Dat ik de dagen, die-mij ’t leven … 
Van mijn geboorte af heeft gegeven ; 
Nog min verbezig, dan verflijt ? 
Is ’t, vraag ik, om me te verheugen „ 
Dat gij mij jaarlijks doet geheugen 
Aan ’t geen mijn ziel verloren heeft „ 
Die van den tijd, bij haar verworven, 
Wel drie gedeelten heeft geftorven, 
En naauwlijks één daarvan geleefd ? 
Neen! neen! en laat u niet bedriegen, 
Leen mij u oor, ’k en zal niet liegen , 
Maar fpreken, Juffer! uit den mond: 
Ach! meent gij niet, weerom te keeren, , _ _ 
Als om mijn onheil te vermeêren, 
Zoo boor uw fchip vrij in den grond, 
Maar kunt ge mij Gods zegen brengen, 
__ Mijn deugd zoowel als tijd verlengen, 
Herftellen mijn belogen eer, | 
Tot huisvrouw mijn gewenschte geven, 
Zoo rek vrijmoediglijk mijn leven id 
Zoo lang als ’t hare, maar niet meert 
Het 
