346 OVER DE# OPVOEDING: VAN DEN MENSCIE- 
fnuisterijen’, voor: hunnen tooi gefchikt. Dit ‘is zeer 
natuurlijks zij verachten al wat niet tot hunne nood= 
druft behoort, zij-hebben het niet noodig. Wij, 
die meer kennen, mogen-hen ellendig noemen , zij 
zijn het in hunne oogen niet! Zij wonen in hunne 
hutten, voor wind noch. fneeuwjagt- veilig, geruster 
dan menig vorst in zijn paleiss-zij liggen op de 
aarde , hanne legerftede „> zachter. dan menig ftaats- 
man op zijn dons3 veen enkel geregt „moeskruid en 
fchelpvisch. fmaakt hen-beter , dan den-rijken wellus- 
teling zijne fpijzen uit de vier werelddeelen bijeen= 
gebragt, en. water lescht hunnen dorst beter, dan 
hem de fijnfte wijnen. hes bod | 
„De Esquimo, die het. bevrozen Noorden be- 
woont, is in onze oogen even ellendig. Wegens 
de” altoosdurende koude kunnen hier: flechts “weinige 
planten. voortkomen ‚ even daarom is ‘het-dierenrijk 
hier ook zeer arm; de zee levert hun in” walvis- 
fchen „ robben en zeehonden het voornaamfte voed- 
fel; en dit, hoezeer ‘half bedorven, vonden zij 
fmakelijker, dan-de fpijzen der Engelfchen. Ver- 
“wonderlijk is-hun huisraad en jagt-. en vischtuig, 
naarmate van hunne werktuigen. In een fchuitje van. 
latten met een vel overtrokken, waarin hij-ten halve 
lijve juist gefloten zit, van een harpoen en pijlen 
voorzien „ valt de Esquimorden walvisch aan, en met 
hulp van een dubbele fchepriem “trotfeert hij den 
ftorm geruster, dan de bekwaamfte ftuurman- op 
den best gebouwden bodem. Een groot-deel des 
jaars. leven zij in holen onder den grond. „Maar 
bij deze uiterfte armoede leven zij gelukkig en vol- 
ko= 
