ide DOOR DE GODHEID ‚gag 
dl het gefchapene , Chier moet men toch altoos ein- 
delijk op n&efkomen) een ‘volmaakt heilig wezen is, 
en dus geen kwaad kan voortbrengen; derhalve moest 
de mensch bij zijne eerfte ontwikkeling ook goed 
wezen, en de pas ontwikkelde “mensch wordt “ges 
houden“ vóor ‘een affchuwelijk “boosaardig wezens 
bij voorbeeld de Neger, op heden nog den naam: 
van mensch onwaardig; of hij dit wezenlijk is, zul- 
len wij ftraks zien. En eris geen oud fcheppings- 
verhaal , waarin niet van eene gouden eeuw gewag: 
gemaakt wordt,‘ van een later opgekomen kwaad: 
wezen , dat dezen geluksftaat verwoestte „ van eenen 
langen ftrijd tusfchen het goede"er kwade, maar: 
waarbij het goede eindelijk geheel overwint. Zelfs 
in vele vindt men de tusfehenkomst van een bloes 
dig offer, dat zich belangeloos övergeeft, om de 
verzoening van den mensch met eed te viene vn 
gen. C° € Ho BAER | 13 
Die dit mét elkander overeenbrenge , die doe het! 
Mijns inziens blijft hier eefì onoplosbaar raadfel. 
Ik houde'mij aan mozrs verhaal; hier komt de 
mensch goed uit de hand van zijnen. Scheppers, 
vrij, door eigen fchuld gevallen , maar doorde 
Godheid niet verlaten, die voor hem blijft zorgen, 
en hem den weg ter herftel in’ zijne gunst aanwijst.’ 
Al bevredigt dan dit verhaal het hedendaagsch” ver’ 
licht verftand niet geheel , het voldoet toch volko= 
men ‘aande “behoeften” van” het ‘hart, « Voorwaar 
geen mensch heeft dezen voortgang en uitkomst 
kunrien’ ontdekken! “ew | jo 
Even gelijk bij de befchaving des verlamde, Zoo 
hou- 
