MOTEN ADOOR DE GODHEID: 339 
delijke-zaken” God zelf flechts “onderwijs kon mede: 
“deelen; endat de mensch: daartoe eene openbaring 
behoefde, welke aan iedereen bekend te maken 
gevaarlijk zijn zou. 
De Griekfche en Reineinfchre Gibellder draagt (bi 
ren „vàn ‘bekeridheid met. het’ oude fcheppingsver- 
haal, zoo als dit door mozres nagelaten is. En hèt 
veelgodendom- ftond op het toppunt. van alle zijne 
dwaasheden, “ten tijd&-van: den grootften bloeien 
luister van Griekfche en Romeinfche geleerdheid. 
Hunne Goden waren gevormd naar hunne eigene 
gebreken- en zwakheden, daarom ‘fchreven zij de- 
zelve ook alle menfchelijke zwakheden en misdaden 
toes hun Oppergod ftond onder de magt van-het 
allesbefturende „doch blinde -noodlot , en eene mee 
nigte van Ondergoden omringden als zoo vele: ftaats- 
dienaren zijnen troon, om hem te helpen; daar, 
waar hij te kort fchoot in magt; maar van daar dan 
ook de onzekerheid voor de toekomst en de ontevre- 
denheid in tegenfpoed’, waarin. de fchranderfte onder 
hen verkeerden, welke menigmaal ,„ zoo als gewoon- 
lijk, in een volflagen ongeloof eindigde, (de Epicu» 
reërs en fommige Stoïcynen)., Het gemeen, gedreven 
door eigenbelangzoekende Priesters, was met deze 
ongerijmde Godenleer nog wel zoo ingenomen , dat, 
toen ANAXAGORAS , omtrent vijf honderd jaren voor 
onze tijdrekening geboren, eeze verftandige oorzaak 
der dingen leerde, de Atheniënfers hem van ongos 
disterij- befchuldigden en in den: kerker wierpen, 
en SOCRATES, Op zijn voetfpoor de, vooroordeelen 
zijner natie te veel beftrijdende , den gifbeker drine 
45 ken 
