‚DOOR DE -GODHEID, BAS 
het andere; de morgenftond vindt hem op zijn 
leger, hij ontwaakt als de dag-reeds verre gevore 
derd is, naauwelijks heeft hij den-tijd om eenige 
papieren van den dag door te lezen, ‘hij haast zich 
omzich te kleeden, bezoeken af te leggen of bee 
noodigdheden te koopen. Eenige uren worden door- 
gebragt aan den welvoorzienen disch, de avond toeft 
hem met zijne dans- , muzijk- en-fpeelpartijen „ of hij 
gaat naar den fchouwburg, tot hij eindelijk met een ° 
mat ligchaam „ maar eenen ledigen geest zich in de 
armen van den flaap werpt, wel tevreden, al we- 
‚derom een dag in louter zinnelijkheid ten einde te 
hebben zien fnellen. Hoe kan zoo iemand tijd hebben, 
ter befchaving van zijnen geest? Het nut der we:- 
_tenfchappen kent hij; het fchoone van den Gods- 
dienst, en zijn toekomftig lot, dit herinnert hij 
zich nog flaauw uit zijne jeugd, maar hij maakt of 
zich zelven diets, dat hij daar niet aan. gelooft, of 
hij zal er wel eens aan denken in gelegener oogen- 
blikken. Hij leeft gelukkig, wat wil hij meer? En 
ziedaar dan ware wilden, ja erger dan dezen, te 
midden eener befchaafde maatfchappijs 
Maar dit herinnert mij, dat er tot een waarlijk 
befchaafd mensch meer behoort dan eene ontwik- 
kelde rede, Hij toch, die de verfchitlende vermo= 
gens, in hem aanwezig, regt heeft leeren kennen, 
en zich in derzelver gebruik onafgebroken geoefend 
heeft, ter volmaking der kunften-en uitbreiding van 
wetenfchappen „ is- nog niet ter helfte gevorderd in 
ware menfchelijke befchaving.. Het grootfte voor- 
regt des menfchen is zijne zedelijkheid, Van deze 
L3 zij= 
