334 OVER DE OPVOEDING VÁN DEN MENSCH 
outrusting „door: begeerte, alle ftreving- naar ander 
of beter buiten fluit. Dit ideaal beftaat wel nietin - 
de wezenlijke wereld; maar het is en blijft toctr 
het doel; dat men zich voorftelt, en men ftreeft 
er zoo lang nâar, men moet zoo lang zwarigheden 
van verfchillenden, aard overwinnen, tot de dood’ 
een-einde maakt aan deze herfenfchimmen. 
„Twee klasfen van menfchen meenen evenwel dit 
" doel al zeer nabij. te ‚zijn, De bedelaar leeft in 
zijne gedachten zeer gelukkig in zijn lui en volko=’ 
men werkeloos leven 5 hij befchouwt de giften, hem 
gegeven, als zoo vele renten, die de meer gegoede 
hem. verfchuldigd is; het ophaten van deze is hem 
gemakkelijker dan in het zweet zijns aanfchijns zijn 
eerlijk brood te verdienen, hij eet en drinkt, en 
legt des avonds zijn hoofd zeer gerust neder, wel 
wetende , dat dezelfde bron van zijn beftaan, die 
heden. gevloeid heeft , morgen niet is opgedroogd. 
De middelen, die verftand en hart befchaven, kent 
hij niet; dat er een God is, dat er deugd beftaat 
en een leven na dit leven, dit heeft hij wel éens 
gehoord , maar wijl kij er niet veel van weet, daarom 
bekommert ‘hij er zich niet over, en de dag des 
doods, dien ftelt hij verre. Waarom zou hĳ deze 
geruste en gemakkelijke levenswijs verlaten , voor 
eene, die met veel meer moeite en zorgen verge- 
zeld gaat? 
De rijke wellusteling kent alle behoeften vóor 
een gelukkig en gemakkelijk leven, maar hij heeft 
geld, om aan alle deze behoeften en zijne lusten 
te voldoen; hij jaagt van het eene vermaak naar 
| het 
