308 CICERO'S DENKBEELDEN ,JENZ, 
tijds hem mabij was, die niet flechts-in zijne wijs» 
geerige fchriften , maar om zijne regters te. overrc» 
den, (hetgeen bij hem het. einddoel der welfpre- 
kendheid was) zulke treffende gevoelens openlijk 
uitfprak } gevoelens „wier waarachtige aankleving:hij 
ook-betoond. heeft. door. zijn mannelijk en gelaten 
fterven onder. de handen: der moordenaren. En, 
kennen: wij nu-ciceRro’s ware denkbeelden omtrent 
dichtkunst-en: dichters „ “hoe ftemmen «dan deze overe 
een met den lof, welken wij toewijzen aan de diche 
ters onzes. vaderlands „ wier geest-door zuivere gods» 
vrucht, door zedelijkheid en vaderlandsliefde word 
ontvonkt, en welke het ideaal verwezenlijken , dat 
prATO onbereikbaar fcheen te achten? hoe aan de 
andere zijde hiet met onze verfmading dergenen, 
welke ook nu nog, in ftrijd met de ware verlichting, 
zich zouden mogen toeleggen” op de verduistering 
en verdelging der. waarheid? — Eere dan fteeds - 
aan de dichters in ons midden, die allen onverpoosd 
al wat goed en edel is, in ons opwekken en be= 
fchaven!- aan die edele zangers van ‘eenen heiligen 
Godsdienst, van eene heilige Liefde, van het-ons 
heilige Nederland! Steeds blijve ook hun oog: ge- 
vestigd opde vonfterfelijkheid der ziele, en hare 
zekerheid zij hun een waarborg-voor de onfterfelijke 
heid des waarachtigen roems ! 
| a 
B emee 
„HE T 
