OVER. DICHTERS EN DICHTKUNST. 307 
35 de «ziel aanfpoort met de prikkelen des” roems., 
23 
23 
99 
95 
95 
99 
25 
29 
99 
DE) 
97 
9 
32 
53 
en haar vermaant , dat onze gedachtenis niet moet 
worden opgegeven met ons leven, maar Overge- 
bragt tot de laatfte nakomelingfchap. Of fchijnen 
wij zoo kleingeestig, wij, die in het ftaatsbeftuur 
em in deze levensgevaren verkeeren, dat, wari= 
neer wij tot onzen laatften fnik- nimmer cene ge= 
ruste ademhaling genoten hebben , wij meenen 
zouden, dat alles met ons te gelijk zal fterven ? 
Of, terwijl vele groote mannen hunne ftandbeel- 
den hebben nagelaten , afbeeldfels, niet van den 
geest, maar van het ligchaam , moeten wij dan 
niet nog meer verlangen naar een tafereel van 
ons beleid-en van onze deugden door het edelfte 
genie gefchetst en getooid? Ik althans heb, bij 
alles wat ik’ ooit verrigtte, reeds toen gemeend 
mij over te geven aan der wereld nimmer= eindie 
gende gedachtenis, en, het zij deze, na mijnen 
dood, “zal gefcheiden zijn van mijne gewaarwor- 
ding, het zij „ gelijk de wijsften der menfchen 
gedacht hebben, dezelve tot. eenig deel mijner 
ziele behooren zal, nu reeds gevoel ik mij zalig 
in gedachte en in hoop 7” 
Inderdaad, Mijne Hoorders! heeft nog blm 
een beroemd landgenoot (94) de Griekfche wijsbe- 
geerte voorgefteld; als gediend hebbende tot eene 
voorbereiding van het Christendom, met meerdere 
zekerheid mogen wij Zeggen, dat de volheid des 
tijds 
(24) De Hoogleeraar p. j. VAN LENNEP, in eene Ver- 
handeling geplaatst in dit Magazijn , IL, Deel. 
ul. De Ze Xx 
