92 
REDEVOERING 
En dat het alterzachtíte ter Se 
Dat op der aarde wordt geleid, 
_“Beftaat in die gerustigheid , 
Die iedereen zich zelf kan geven, 
Wanneer hij, met den ftaat vernoegd, 
Dien hem zijn lot heeft toegevoegd, 
„Zich zelven meer en meer leert nad’ren, 
En, bannende alle twisten uit, 
Naar ’t voorbeeld van onze eerfte vad’ren, 
Zijn heerfching in zijn huis befluit. 
Wat plaats , wat ftond kan hem verdrieten, 
Die, onbekend, zijn eigen land 
Beweidt , beploegt , bezaait , beplant , 
Beziet de jonge fpruiten fchieten, 
„De verfche blommen open gaan, 
De boomen in hun bloeifels ftaan, 
De nieuw geboren lammen zuigen, 
Daar niet één kruid is, niet één lot, 
Niet één gediert, of zij getuigen 
De wondre kracht en gunst van God, 
Niet , dat ik deftige gedachten 
Wil doemen tot een breinloos werk, 
Dat ’s verre van mijn oogemerk; _ 
Ik eisch een ziel, die kan verachten , 
t Geen zij zich echter waardig maakt, 
Die naar den lof der genen haakt , 
Die, zonder Staten na te jagen, 
Zijn van de ploeg tot d'oppermagt, 
OF weder van de zegewagen 
Gewillig tot de ploeg gebragt, 
Om 
