OVER M?. PIETER DE GROOT, 85 
eenigermate, wel te kunnen beoordeelen, zich den 
waren {land der zaken, in hare ganfche uitgebreide 
heid „en in al hare bijzonderheden , op dat oogenblik „ 
toen hij-werkzaam was ‚ behoort voor te ftellen , en 
zich vooral te wachten , van dit oordeel in te rigten, 
naar de gevolgen van zijn gedrag „ of naar eenige» 
daarna veranderde „ omftandigheden.. Eindelijk , hiet 
is eene bekende en onloochenbare waarheid , die 
hier alles. beflist ; dat onze Gezant, na zijne tweede 
terugreis uit het Fran/che leger, en dus na het 
geheele afloopen zijner zending, en na het geven van 
een uitvoerig berigt daarvan, zoo aan Hunne Hoog- 
mogenden„ als aan Hunne Edele Grootmogenden, 
de zaken met de Fran/chén. zoo volkomen in haar 
geheel gelaten heeft, als hij zelf bij de Staten Ge- 
neraal daartoe geadvijfeerd. had, zoodat men toen 
nog het geluk genoot, van met hen te kunnen 
blijven onderhandelen, doch op eenen beteren voet, 
dan weleer, — iets, dat hem meer fchijns gaf 
van «te weinig, dan te veel, gedaan te hebben, 
en dat, al hadde hij ook gedwaald in zijne inzig- 
ten, geenen zweem zelfs van ontrouw overlaat; 
weshalve - hij. toen , door zijne genoemde hooge 
dJastgevers zelve, geprezen, en zijn geheel beleid 
van zaken door vereerende befluiten volkomen goed- 
gekeurd, is5 zoodat hij, ten derdenmale, fchoon 
vruchteloos , tot diezelfde zending verzocht is ge- 
worden. -… | 
Ondertusfchen was de gemelde befchuldiging eene 
‚vonk in. het buskruid geweest, en de haat der 
partij, welke zich nu gedurig louter en geweldi- 
A Dus | ger 
