304 CICERO'S DENKBEELDEN» 
ss geleerdíte. man van zijnen tijd, Mm. caro; welke zee 
ss Ker, indien zij in de letteren geen voedfel gevonden 
4; hadden ter omhelzing en bevéstiging der deugd; 
»s zich nimmer tot derzelver ftudie zoude hebben 
s, begeven, Maar, indien ook uit dezelve niet zoo 
s»”groote vruchten voortkwamen, en in. dezelve ale 
‚‚ leen eenig vermaak gezocht werd, dan nog moet 
ss Zij deze uitfpanning van den geest voor de meest 
5» befchaafde en. waardigfte houden. «Want de ove- 
ss rigen zijn niet gefchikt voor alle tijden, noch 
»> voor alle jaren, noch voor alle plaatfen. Maar 
sj» deze fludiën voeden de jongelingfchap en verlus- 
ss tigen den ouderdom; zij verfieren den voorfpoed „ 
„sen geven heul en troost in tegenfpoed 3 zij vere 
_ss-zellen ons zelfs in onze nachtwaken, bìĳ onze 
slandvermaken „op onze reizen!” 
ss En wanneer wij ook zelve hen niet bezitten, 
‚‚ of niet genieten kunnen, dan moeten wij nog 
> dezelve bewonderen in anderen. Wie onzer is 
van zoo boerfchen en hardvochtigen aard ge- 
weest, dat hij onlangs niet is getroffen door den 
95 dood van onzen tooneelfpeler roscius ? Want, 
offchoon hij reeds grijs was van ouderdom, het 
was ons, als of hij om zijne uitnemende kunst 
èn bevalligheid nimmer had moeten fterven, En 
5, had deze zich zulk eene liefde verworven door 
3, de gebaren des ligchaams , zouden wij dan ongece 
„> voelig zijn voor de ongeloofelijke bewegingen des 
35 gemoeds, en de vlugheid des geestes? Hoe 
ss dikwijls heb ik dezen ArcHtAs niet gezien, Reg- 
ss ters? (want ik zal van uwe goedgunftigheid gebruik 
>, Me 
bd 
