OVER DICHTERS EN DICHTKUNST. 303 
ben, dât buiten roem en eerlijkheid in dit leven 
niets der najaging waard is, maar dat, in het {tres 
ven naar deze, alle ligcnaamsfinarten, en alle ge= 
varen van dood en verbanning moeten gering geacht 
worden; zich niet voor het heil van het Romein= 
fche volk aan zoo vele en zoo groote gevaren, en 
de dagelijkfche aanvallen van nietswaardigen zoude 
hebben bloot gegeven. » Maar hij heeft zich fteeds 
voor oogen gefteld de voorbeelden van de groote 
mannen der oudheid, door Griekfche en Latijnfche 
Schrijvers bewaard. | 
> Of zegt iemand,” vervolgt hĳ, ‚, hoe! zijn 
s, die groote mannen, wier deugden. door de lette- 
», ren zijn geboekftaafd „ dan” ook zelve ervaren ge- 
„, weest in de wetenfchap , wier lof gij verheft 2 = 
‚, Het \is moeijelijk, dit van allen. te bevestigen, 
> Maar Ket antwoord ligt echter duidelijk voor ons. 
;, Ik erken, dat er vele mannen hebben beftaan, 
3 Van uitmuntenden inborst, en deugd, zonder we= 
ss tenfchap, van zelve bezadigd en kloekmoedig., 
„> door eenen bijna goddeliĳken aanleg der natuur. 
s Ook dit: wil ik er bijvoegen, dat dikwijls.de nas 
5, tuur “zonder wetenfchap meer tot lof en deugd 
geleid heeft, dan de wetenfchap zonder de na» 
», tuur. © Maar dit beweer ik ook tevens, dat, 
„, wanneer bij eenen heerlijken aanleg, de wijziging 
„, En befchaving komt der wetenfchap, daaruit eene 
5» anders onbereikbare voortreffelijkheid voortkomt. 
„, Zoo heeft zich de bijna goddelijke ArricANus ont- 
„> wikkeld, dien onze vaderen gekend hebben, zoo 
>, de edele LAELIUS Cn FURIUS; zoo de moedige en 
2’ SC 
