JOP CTCERO'S: DENKBEELDENS 
over de voortreffelijkheid der oude rredenaren boven 
die van lateren tijd (23), dat cicero zijne groote 
beroemdheid niet aan. zijne rede voor ArCuras te 
danken. heeft, maar dat CATILINA,' en MILO, ED 
VERRES €En ANTONIUS hem dezelve hebben gefchon- 
kens” maar wij vinden juist daarin het bewijs van 
CipeRO's bekwaamheid bevestigd, dat hij voor elke 
zaak den toon te vâtten wist, die haar voegde, en 
het pleit voor eenen vreedzamen dichter niet voerde 
met dezelfde kracht, welke tegen. de omkooping 
der volksftem „de uitplundering der Bondgenooten, 
en de zamenzwering tegen den ftaat werd ges 
vorderd, Gematigd is. de toon der rede voor AR» 
CHIAS, gelijk die voegde aan: hem, die over den 
befehavenden en troostenden invloed der letteren 
fprak 5 maar langzaam echter klimt hij tot de hoogfte 
waardigheid en de edelfte verheffing „voor welke de 
ziel van den befchaafden mensch moet gevoelig zijns 
Keurig en edel is de Inleiding. Crerro ontleent 
die daaruit, dat hij aan Arecnias een regt toes 
fchrijft, van deszelfs verdediging van hem te vers 
wachten, daar hij van zijne jeugd af hem een leids» 
man is geweest in de letteren , en danook de 
eerfte aanfpraak heeft op de gaven, die hem door 
dezelve zijn te deel geworden, hoedanige die dan 
ook - zijn mogen. >, Of zoude men meenen , dat 
„» de dichters niets ter vorming van’ den redenaar 
„‚ hadden kunnen bijdragen? Alle kunften, welke 
„> ter befchaving leiden, zijn door eenen gemeene 
| ‘ss band 
(23) Ve. TACITUS 3 Orat. €. 37, N°, ke seúq. ei Kd | 
