16 VERHANDELING OVER ZOROASTER 
ner leer maakte, Spoedig verfpreidde zich de naam 
en de roem van den nieuwen Godsgezant wijd en 
zijd, en zijne geestdrift vermeerderde met zijne ver- 
maardheid. Zijnen zoon, oRVERTOER, zond hij uit 
om zijne Ayesta, dat is zijn Woord, in de nabu- 
rige landen te prediken, en hij zelve bekeerde het 
opperhoofd en den wijsften der Braminen,; TSJEN* 
GREGATSJA, die uit Zudië met zijne kundigfte pries- 
ters was overgekomen, om hem van dwaling en 
bedrog te overtuigen. Na deze glansrijke overwin= 
ning befteédde hij jaren lang aan reizen naar Ba- 
bylon en de werfchillende “gedeelten van Zran, om 
zijne leer meer en meer uit te breiden en te westie 
gen, verhief zich. tot opperpriester des rijks, en 
rigtte overal tempels op-voor het heilige vuur. 
Maar tot hooge grijsheid opgeklommen , moest hij 
zijne leer met zijn bloed en zijnen dood bezege= 
len. ‘Ten Noorden grensde het landbouwdrijvende 
Iran aan Turan of Tartarije, toen, gelijk ‘nog 
heden, door rondzwervende en woeste horden be- 
woond; en aan derzelver magtigen heerfcher , ARD= 
JAsP ‚betaalde “Koning cusrase eene jaarlijkfche 
fchatting. Maar zoroasTER, die zoo blijkbaar door 
aanmoediging des landbouws en door vermeerdering’ 
der bevolking zijn vaderland tot eenen hoogen trap’ 
van magt en voorfpoed trachtte te verheffen, hitfte 
zijnen Koning op alle mogelijke wijzen aan tegen 
dit opperhoofd van teugellooze, fteeds op roof be- 
luste benden, die Zran cijnsbaar hield en zijne leer 
zoo. veel. mogelijk tegenwerkte. “Telkens toonde'hij 
hem aan hoe fchandelijk het was, dat hij een’ 
vere 
