OVER DICHTERS EN DICHTKUNST. 29 
derzelver moodzakelijk. gevolg, of liever het- brand 
punt te zijn , waarin zij zich vereenigen. | 
„Hij zag aldus den eerbied voor de Goden door 
de “dichters ontzenuwd, de deugd van alle hare 
ftellige waarde ontbloot, de zwakheid der ziel toe« 
gejuichd, alle misdaden en laagheden ten fchouw- 
fpele- verheven , eer--en fchande: vermengd, allé 
waarachtige {teunfels- der zedelijkheid” geknakt’ en 
verworpen5 alle ingetogenheid van zeden tot een 
vooroordeel verlaagd3 allezins verleiding gebezigd ; 
om de ftem des zedeliĳjken regters in ons binnenfte 
te verfmoren; — hij zag dan ook door hen alle. 
waarheid onkenbaar gemaakt, en: derzelver- herftel- 
ling onmogelijk, zoo lang de dichters hun gebied 
behielden, —- „ Zoodra wij geboren zijn,” zeide 
hij. daarom, de zedeloosheid van. zijnen tijd voor — 
oogen hebbende, „leven wij beftendig in het mid= 
„ den van alle mogelijke flechtheid, en in de hoogfte - 
” verkeerdheid van begrippen „ zoodat wij. bijna met 
„ de voedftermelk de dwalingen fchijnen in te. zuis 
„gen. Onder het beftuur onzer ouders;-en het 
onderwijs onzer leermeesters, worden ons ver= 
volgens zoo vele dwalingen ingegeven,-dat de 
ijdelheid geheel de waarheid overwint; en onzê 
natuur geheel. onderligt. voor” de „opgedrongene 
„‚ denkbeelden. Dan overvallen ons de dichters , 
met het voorkomen van groote wetenfchap en 
wijsheid; wij hooren hen, wij lezen hen , wij 
pieeren hen van buiten en zij nestelen zich vast 
„in onzen geest, en, terwijl dan, in de gedaante 
» van den grootften, leermeester, zich het volk 
ID. Vv „ daare 
