/ 
200 CTCEROS DENKBEELDEN 
waagt; kon dien-geefel niet ont&aaris zoodat inder= 
daad eer en braafheid- door de dichters als onver 
fchillige zaken werden behandeld „en door“hun voord 
beeld: ook te“ onverfchilliger moesten” worden aan 
het volk. %, Wien „”” zegt “crcerO” daarom ‘ergens, 
» wien heeft het Blijfpel- niet geraakt? vof ‘liever; 
» wien heeft hetzelve niet mishandeld 2 _Wien-heeft 
shet gefpaard? — Het mogt nog aangaan, dat 
„ flechte en ‘oproerige wolksleiders!, ‘een “CLEON 3 
2 CLEOPHON) HYPERBOLUS, werden ten toon ge= 
 fteld, het was te: verdragen; offchoon het beter 
3 voegt, dat zülke burgers door eenen weêttigen ze= 
» deregter , dan door eenen dichter worden berispt 5 
is maar dat een PERICLES, na vele jaren reeds met 
de grootfte” waardigheid zijne burgerij in vrede 
‚en oorlog te hebben beftuurd, met eerroovende 
verzen op het openlijk: tooneel werd gefchand- 
merkt, voegde evenmin, als. dat onze PLAUTUS 
of. NAEVIUS Onze scielo’s of caTo’s had willen 
belasteren. Ons leven toch moge onderworpen 
‘zijn aan het oordeel der overhieden , eraan wets 
tige pleitgedingen , maar niet aan het vernuft der 
dichters, en wij moeten niet blootgefteld- zijn 
aan eenigen laster, dan met -de mogelijkheid om 
te antwoorden, en ons bars te verdedi. 
5 Cann, he 0 
Het lag in den aard der zake, Mijne: Hoorders ! 
dat deze gronden onzen cicERO nog tot eenen 
vijfden geleidden’, welke welligt gezegd mag worden 
der= 
(15) Cic. de Rep, Lib, IV, (Ed. Parise-p. 208.) 
