OVER! DICHTERS EN DICHTKUNST. Br 
euarhetdetietde in het beoordeelen: van eens ‘anders 
meening” berdemd “ís * (4). “ Hijvzelf liet “zich- door 
geenen fectengeest binden , maar. verwierf zich: door 
zijn’ allesomvattend onderzoek ; door zijne teizen eh 
door zijne menfchenkennis die’ onaf hánkelijkheid van 
geest , welke alleen den waren wijsgeer vörmeh kart. 
Wilt gij meer, of hem tot regter over de zede- 
lijke waardering der“dichters“aan te nemen? — Met 
de uiterfte- infpanning legde hij zich toe-op de ken- 
his”van hét’ koogfte Goed , op de ontwikkeling der 
zedelijke. pligten, op de befchouwing ‘van de nätuur 
der Goden en der menfchelijke’ ziel, “En gij weet 
het) Geachte Hoorders ! ‘hij was geen kamergeleerde, 
die, onbekend met de wereld, weêlke- Zijne boekencel 
omgeeft „zich: loutere idealen vormt 3: saar ‘hij leefde 
Zoo “geheel ‘in de wereld, “dat tiog fteeds’ zijne ges 
icerde werkzaamheid’ een ongeloofelijk wonder zoude 
zijn, indien wij er “de” onfterfelijke bewijzen niet 
vän voor oogen ‘hadden «Terwijl hij de wijsgerige 
en- ftaatkundige vêrliändelingen « fchreef , wier rijkdom 
_ wij bewonderen , was’ hij dagelijks bezig. in het bee 
pleiten van regtszaken, en, door zijne verdienften 
tot’hét oppergezag van” ‘den ftaat verheven, was hij 
hiet tevens, die door zijne “onvermoëidheïd “en «bes 
teid, “én mannelijke volharding de zamenzweringen 
verlamde; de geweldenaârs bedwong, en het eerst 
defi°naam van vader des vaderlands verwierf, 
dad NN “Met 
4) MeiNERs ‚ Oratio de Philosophia Ciceronis ejusque 
in universam Philosophiam meritis » in zijne Vermischte 
Schriften, Tom.-1. p.-293. 
T 4 
