N 
EN ZIJN GODSDIENSTIG „kEERSTELSEL. 9 
uiterlijke van den-eerdienst te fchetfen, welken hij 
invoerde 3 terwijl wij ons voorbehouden, om hem 
in eene volgende voorlezing ook. uit een ander oog» 
punt te befchouwen, namelijk als ftaatkundig Wete 
gever} eene hoedanigheid, welke in het despotifche 
Oosten onaffcheidbaar met die van Godsdienstftich- 
ter verbonden is. 
De tĳd, in welken zoRoASTER zijne leer verkons 
digde, of liever het oude volksgeloof der Meden 
hervormde , en aan hetzelve eene edeler rigting gaf , 
laat zich niet gemakkelijk bepalen. De maatfchap- 
pelijke toeftand echter, die in zijne gefchriften ge- 
fchilderd wordt, en die juist in den overgang uit 
de rondzwervende herderlijke levenswijze tot lande 
bouw «en vaste woonplaatfen fchijnt te vallen; de 
boerfche eenvoudigheid, welke nog heerschte in het 
naderhand zoo prachtige ceremonieel der Koningen 5 
de weinige en volftrekt. voor geenen ontwikkelden 
ftaat pasfende wetten; dit alles, en nog meer, be= 
wijst de ongegrondheid van het zoo lang algemeen 
aangenomen gevoelen, dat Koning eusrasPp, de bes 
fchermer en bekeerling van zoroasTEr, wiens naam 
men bijna op elke bladzijde der Zend-Avesta onts 
moet, de DARIUS HYSTASPES der Griekfche gefchieds 
Schrijvers zoude zijn (2). Het ontftaan dezer fchrif- 
ten en de invoering van het leerftelfel dat zij bes 
helzen, greep zeker plaats lang vóór dat cyrus het _ 
Perfifche tijk op de puinhoopen van het Medifche 
vestigde; hoezeer men dan ook over de naderé 
| tijds, 
(2) Rropr, die heilige Sage des Zendvols, fe 134, 
Ä 5 
