886  -CTCERO'S DENKBEELDEN 
Geboren ín’ den bloeijendften tijd ant het Romeinsch 
Gemeenebest, bijna eene eeuw voor den aanvang 
onzer jaartelling , had hij tévens (haar' de opmerking 
vân PLUTARCHUS) 3)» vande’ natuur eenen aanleg 
Ontvangen , “zoo als juist praTò dien noodig acht, 
òm gefchikt te zijn voor de’ ftudie ‘der iere en 
der “wijsbegeerte. ’ Deze wijze zoude hem dan zeker 
hiet gewraakt’ ‘hebben, Maar deze “aanleg nu’ was 
dâarin opmerkelijk „dat hij alle foort van kennis 
omhelsde ; én geene “kunst noch wetenfchap, van 
welken’ aard óok, bevooroordeeld “verfmaadde. ‘Dè 
geheele bekönde wereld was tóenmaals aan Roms 
heerfchappij onderworpen 5 _ CICERO ‘onderwierp aan 
zijnen geest alle kennis, welke die wereld bezat. 
Van zijne vroegfte jeugd af was- hij onvermoeid in 
hét trachten naar wijsheid, én zat aan de voeten 
der leeraren ; welke’ toenmaals in zulk eene menigte 
dit Oristonbid naar Rome warten ‘geweken ; dat de 
wijsbegeerte gezegd’ wordt, toen haren zetel derwaards 
uit- Athene te hebben Overgebrägt. In zijne ‘jonge: 
Hngfchap wòrmde“hij reeds het” groote ontwerp, om 
geheel zijn vaderland ‘in alle de fehatten der Griek» 
fche_ kennis te doèn deelen, ‘en oefende zich daat | 
toe ‘in het vertalen der Griekfche werkén ; in zijnen 
tanelijken en: läteren leeftijd behandelde hij zelf dè 
gewigtigfte onderwerpen” der wijsbegeerte , en ftelde 
daarbij de “onderfcheiderë gevoelens der: wijsgeerige 
fecten met zoo’ veel juistheid voor, dat hij nog hes 
den als een toonbeeld van KCH CAPE en 
De | | den _ waars 
eÎ 6) Ip Vita ac. cap. a. deed il 
2 
