ORIConAK® TULP, 395 
hare beoefening, dat hij mét regt voor ‘de vader der 
Amfterdamfche Geneêskunde kan gehóuden ‘wordén. 
Indien wij hem wit de hoogte, waarop de wetenfchap 
door zijne beroemde navolgers BOERHAAVE , RUYSCH; 
DE GORTER, ALBINUS, cAUBIUS en anderen gebragt 
is; willen beoordeëlen , miskennen wij geheel ‘zijne 
Waârde 3 de geest zijns tijds, de toenmalige ftaat det 
geneeskunde’ is voor deze befchouwing hiet eenige 
en ware flandpunt, hierop zullen wij ons dus voor 
‘een’ korten tijd moeten plaatfen. 
„Evén als de’ gefchiedenis der völkeren hare hel 
deneeuw heeft „ zóo heeft ook de geneeskunde häté 
helden, ArscuLArtus echter, CHIRON , MELAMPUS's 
PODALIRIUS zijn voor ons met eén hevel van vers 
dichtfelen omgeven, en de eerfte , welken ons, nd de 
fchemering vart volksverhalen en mythen’, de gefchies 
fhóg groötére blijken zijner befehaafdheid en welwillende 
héid doorftraten. Met lof wordt hij vermeld In serene 
eëts Gefch. der Med, UL, S, 227. Ii 16óg wetden zijne 
Comm. in niePoCRATEM bij PLANTINUs dòof zijnen: Zoöù 
oruo uitgegeven, die later eene uitgave zijner werken 
bezorgde, welke in 1658:te Leyden herdrukt zijn. Daarens 
boven. werden, de werken. van FERNeLIUsS met aanms van 
J@n 0, HEURNIUS in het jaar 1656 te Utrecht uitgegeven, 
Van onzen HEURNIUS Zegt DU THOU: ‚Cum prospera seut. 
1 per valetudine usus esset calculo, laborare coepit, 
» Cujus Cruciatibus, triennium devexatus tandem A®, aeta 
De 58 die natali obiit; in mortui vesicd inventf calcult Zo 
‚» misera ad libros assidùe sédentiúm stiperidia,” Tuvanus 
L. 126. p. Soo ad A°. 1601: Zie hierover ook a her 
DirorT Obs. dndtì Path, te Pp. Óf oe 
EL. D.3. Dd 
