448 VOORLEZING OVER 
tigfte lesen gaf, en in 1636 met een winkelboek 
voorzag (47), na een jaar te voren den Raad overs 
tuigd te hebben van de noodzakelijkheid eener fte- 
delijke -Commisfie van Geneeskundig Toevoorzigt, 
aan welker hoofd hij dus fpoedig toonde niet ten 
onregte geplaatst te zijn. Getrouw aan zijne ftel- 
regel, dat het dikwerf ligter is ziekten te voorko- 
men, dan te genezen, drong hij in 1655 de keure 
door tegen de weelderige en kostbare maaltijden, 
in die dagen eene bron van natuurlijk zoowel als 
zedelijk bederf, waaruit reeds toen eene verzwak- 
king en verbastering van ons geflacht dreigde voort 
te fpruiten.. Dezelfde wijsbegeerte , welke hem als 
geneeskundige deed uitfteken, verhief hem als bur- 
ger, maakte hem groot en beminnelijk als mensch; 
deze was hem eene rots, waarop hij zich uit de 
fchipbreuk der ftaatslieden en hovelingen veilig kon 
redden. Ja hoe groot, hoe beminnelijk, hoe geluke 
kig komt ons TuLP niet voor, als hij bij de bee 
fchrijving en befpiegeling van het klapvlies der inge- 
wanden , dat zijnen naam in de boeken der ontleed- 
kunde vereeuwigt, uitroept: „hoe gelukkig waren 
„de hovelingen, indien hun wankelend vermogen 
door zulk een fteunfel onderfchraagd wierd! niet 
"_ zoo ligt zouden zij van het toppunt hunner glibe 
ú berige waârdigheid, en het van elders ontleende, 
niet op eigen krachten fteunende gezag, ter neder 
„ val 
(47) Dit winkelboek werd in 1726 vermeerderd uite 
gegeven onder den naam van Pharmacopoeg Austelada- 
Mensis Kenovaia. 
