5 NICOLAAS TULP. 449 
„ vallen!” Zulke uitroepingen , op het toppunt zijs 
ner grootheid „ regtmatig ingenomen met zijne ont- 
feedkundige uitvinding, onbedacht zijn: gemoed onte 
vloden, kenfchetfen ons den regtfchapen man ; en 
doen ons als in eenen fpiegel zijne denkwijze onte 
waren, die, wars van eigenbelang, alleen ‘tot nut 
zijner medeburgeren werkzaam is, geen ander rigte 
hoer volgt dan zĳte overtuiging, geene drijfveer 
kent dan het algemeene belang , en zich boven dé 
lagere inzigten van vorstelijk gunstbejag verheft, 
Hij die dus dacht, die dus handelde, die als genees 
kundige zijne ftadgenooten gedurende tweeen vijftig 
jaren verzorgde, die zes- maal het voorheen zoo 
omflagtig als gëwigtig ambt van Schepen waarnam, 
die als Burgemeester viermaal aan het hoofd dezer 
burgerij geplaatst was, die zoo veel tot befchaving 
zijner tiĳdgenooten in verfchillende posten bijdroeg, 
die zoo veel, en zoo veel goeds, ter onderrigting 
zijner nakomelingen inftelde en te boek bragt, kon 
zonder grootfpraak tot zinnebeeld eene brandende kaars 
kiezen met het omfchrift: „ik verteer door anderen 
s, nuttig te zijn” (aliis inserviendo consumor). Na 
zoo lang zijne tijdgenooten verlicht te hebben, werd 
deze fakkel in Zijn tachtigfte jaar nog te vroeg 
uitgedoofd, Hijftierf, hartelijk beweend niet alleen 
door zijne afftlammelingen, die in hem hun fteun 
en fieraad verloren, en nog heden in den aanzieri- 
lijken ftam der sixeN voortbloeijen; niet alleen door 
zijne ambtgenooten, die in hem een vraagbaak mis- 
ten, maar door alle zijne ftadgenooteù, die zijne 
lijkbaar volgden, betreurd wegens deugden en ver- 
Gg 4 | dien= 
