136 -OVER:DE VEREENIGING VAN HET ‘GOEDE ° 
„vitdrukking in „eenen bepaalden omtrek, of wat: het 
fcherpzintige, „vernuft ; best „behage.: genoeg, het 
fchoone beftaat. De blik der ziel ontwaart het in 
de zinnelijke aanfchouwing als door onmiddellijk bee 
fen wij zijn ons, in deze gewone voorftelling , 
zoo levendig én’ klaar be wust , dat wij dengenen, 
dies „in, een;-of „ander fprekend voorwerp „ ; het 
fchoone „niet: met. ons ontdekten erkent „ dadelijk 
als zonder fmaak en-zonder „gevoel. befchouwen. 
Of hoe zoudt gij anders oordeelen van hem , die 
de- ‘Zedige “fajesteït van den opkomenden dageraad 
fiiet- vrolijk bewondert , noch” zich “voor de'ftille 
pracht der wegzinkende -avondzón eerbiedig neder: 
buigt 2 Hoe ook-anders van ‘hem; wien de Medis 
cefche- VENUS niet “bekoort; of die den - Vatikaans 
fchien “aporzo flechts onáchtzaam gadeflaat? - Neen £ 
wij duchtén” hiér geene’ ernftige wederfpraak. « De 
öfigeoefende behoudt -met den‘ geoefenden „zoo in het 
gebied der kunst 5-als in het rijk der natuur „ zijne 
resten, en wij beroepen ons, voor de waardering 
én“ het- genot ‘van “het fchoone „ het naast en na= 
tuurlijkst op ieders gevoel. Of. wordt het kind der 
natuur en“ hêt ‘kind in- jaren alleen door den fmaak 
der -fpijzen “geprikkeld „ en- niet tevens door al- wät 
glinstert en blinkt getroffen en geroerd? Wordt 
de: öntluikénde' maagd door het' lagchende groen der 
bloeijende lente , aan de ‘hand van haren jeugdigen 
minnaar , min bekoord «en werteederd „dan de- gelûks 
kige’ moeder ‚te midden vari “häar” dartelend ‘kroost; 
door ‘den veelkleurigen zomerdos verrukt en opgee 
togen ? ‘Zijn: het ook alleen’ de hoogst-befchaafde 
sah lies 
