EN’ SHHOONE , IN HET GEBIED DER KUNST. 137 
lieden wan den ‘tijd „ ‘erkende-“kunstregters en meese 
ters zelve in-de-kunst , wie de vleijende zangtoon 
van den bezielden Bard het verfijnde zintuig roert, 
en ‘heeft niet reeds orPreus door “zijne gewijde 
lier barbaren geboeid en monfters“verzacht? — Zes 
ker -wordt het kind en de man; de ruwe en: onge- 
oefende “mensch door dezelfde voorwerpen niet even= 
gens getroffen en. bewogén, “Gelijk: het verftand , 
zoo heeft «en: volgt dok „de {maak -zijne bepaalde 
ontwikkeling. Maar wat algemeen “voor fchoon et= 
kend en gehouden wordt,"zal, zoo níet ijdelheid 
‚of eigenwaan ; vreemde lust of-afkeer zich in het 
oordeel mengen „niemand wraken.. De opgroeijens 
de: knaap moge eerlang ,’ voor het: hooger: en-keus 
riger “genot van natuur: en’kunst, zijne bontgekleur= 
de prenten en zijn blinkend klatergoud vergeten en 
wegwerpen 5-het “kind - en de -grijsäard wordt door 
dezelfde fierlijke en nette bloem alrijd bekoord , en 
het eefivoudig , ongekunfteld ven onbedorven” gevoel 
van den gemeênen opmerker doet, omtrent de zine 
rijkfte vertooningen en” edelftevoorftellingen, met 
het onderfcheidend „ geoefend. en. gevestigd. oordeel 
van den” ervaren kunstkenneren ‘kunftenaar , niet 
zelden de eigene uitfpraak hooren.„:”Zoo zeer ligt 
het- gevoel « voor het fchoone in ieder -menfchelijk 
härt „, en-hoe wij voor het overige’ over deszelfs. 
aard en” wezen, al of niet, mogen redentwisten 3 
wij nemen hetzelve ,-ftilzwijgend et met algemeene 
toeftemming, voor ieder fraai voortbrengfel van nas 
tuur en kunst tot fcheidsman en tot-regter aan… 
Maar verlaten en beroepen wij ons nu minder 
5 voor 
