142! OVER DE VEREENIGING VAN HET GOEDE » 
het goede; als uw gevoel voor het fchoone „bevree: 
digd en voldaan. Of waren het niet de zegeteekenen- 
VAN MIL TIADES die THEMISTOCLES in het iĳvetige. 
zoeken, van het ware heldenfpoor geenen flaap ver- 
gunde „ven de eerbiedwekkende beeldtenisfen: zij- 
ner. vaderen „ die scipro- gedurig opriepen ; hunne 
groote, daden na te. volgen ? De ontgloeide' Bard 
verheft en verteedert u om ftfijd door zijn heilig en 
aandoenlijk lied , als hij u beurtelings in HAMBROECK. 
en” BEYLING meer dan „ReeuLvs op eigen’ grond 
doet vinden. Maar zal dan ook „bij al de uitwen= 
dige -betoovering zijner ‘fchoone beelden en tafc- 
reelen ; derzelver ziel tot. uwe ziel niet fpreken , 
en, niet flechts boven. eigen leven en behoud, maar 
ook vóór „echtgenoote en kroost; het vaderland u 
dierbaar, en pligt u boven alles Zijn? —= Waâaroni 
werdonHoMmEeRUs de ‘zanger der eeuwén? Om het 
menfchelijke in zijne helden; — om het „krachtige 
et teedêre, het werhevene, en aandoenlijke beurte: 
Kúgs vin derzelver bedrijven «en lotgevallen; ja- om 
het menfchelijke- ook in „zijne goden en zijnen’ go= 
den=raäd., die hij geheel als menfchen fpreken eit 
handelen doet, werd hij de vermanende vriend en 
waarfchuwende leeraat van alle tijden en geflachten. 
Nog levert mecTORS roerend en verhevén-affcheid , 
zoowel „den: teekenaar, en» fehilder zijne. treffendfle 
beelden en keurigfte tafereelen, als. het, in. de „ger 
wijde. taal der hemelpoëzij d duizend en. duizend= 
maáal herhaald werd en geprezen. Nog werpen wij 
ons ; fmeekend en dankend, Anet PRIAM VOOF-ACHIL= . 
LES, voeten neder, en weenen met den odgelukki- 
gen 
