AAN DEN HEER JOHN BOWRING. 159 
leder volk vertoont” die fpranken, 
Die de God des Hemels schenkt , 
Als de poëzij zich uitftort 
En tot hooger leven wenkt, 
Heil dan, wie de fchatten zamelt, 
Mild bij volk op volk verfpreid, 
En tot offers in één tempel 
Al die’ gaven voorbereide, 
Ja, als van de vrei der talen 
‚Xx Stofkleed tangzaam nederzinkt, 
En één geest door al die hulfels 
Met meer klaarheid henen blinkt. 
Dan zijn alle menfchen broeders, 
Broeders — kindren van één God, 
Broeders, in zijn Zoon vereenigd 
En beftemd tot hooger tot, 
Baw- 
