an SOMTRENT. VRIJHEID EN/ VOLKSGELUIG® 183 
burgêrs de “middelen bezitten „om wel te Ièveri en 
behoorlijk ‘te beftaan „waarin zekerheid’ gevonden 
wordt van perfonen ven goederen. — Wat de ouden 
noemden. Respublica, dat heeten wij Gemeendbest ; 
de Engelfchen Common Wealth, “Hier is-het niet de 
burger „ die”zich: aan “de zaak “warp het volk moet 
opofferen , “het ‘zijn «alle-de deden wan: den- (laat 
_wien-het wel moet: gaan „ opdat er swaarlijk” dat befta; 
wat het best is voor allen, datis ‘het: Gemicenebesti 
r…En hiermede ‚-M.-H. ! meen ik u de ondere 
fcheidene denkbeelden van oude «en nieuwe volken 
omtrent vrijheid en volksgeluk genoegzaam te hebe 
ben voorgedragen. Het gezegde laat zich geréeden 
lijk tot de volgende hoofdtrekken terugbrengen. 
Bij de ouden gevoelde «de burger zijne waarde, 
wanneer hij in>de volksvergaderingen zijne regten 
uitoefende «en over: de hoogfte ftaatsbelangen mede 
befliste,. Burger te “zijn van ‘eenen’ fraat , was de 
hoogfte titel, dien zij kenden, “Bij ons ís het de 
mensch die zijne Waarde wil gekend en - gewaar 
borgd zien, “Ons moet in den ftaat veiligheid van 
perfoon en goederen geworden. Met een woord, 
de vrijheid der ouden was eene. flaatkundige „ de 
onze eene bijzondere (individuele) Vrijheid. 
Bij hun moest de burger alles aan den fraat op- 
offeren.‘ Zij beminden groote daden.” Zij wilden 
bewonderd worden. Hun leven was openbaar. Zij 
leefden eigenlijk in de volksvergadetingen. In-onze 
N 4 eN Álan 
