194 DE CIDs VOORGESTELD ALS HET“ IDEAAL 
voortdurende opklimming ten toon te fpreiden , be-r 
driegt ons door eene fchijnbare rust, die tot fchrik= 
wekkend voorteeken verftrekte van dien ftorm, 
die ‘tegen +deszelfs afloop gewoed heeft, J iDe: 
voorvaderlijke gevoelens van vaderlandsliefde jegens 
den Staat , eerbied voor den Godsdienst, geestdrift 
voor de kunften , waren in vele oorden door. bloote 
namen en vormen vervangen geworden, en toen nu 
op eens de geest des. tijds „ bij ‘het uitroeijen van 
fommige verjaarde vooroordeelen, tevens dat heilig- 
dom aanraûdde , hetwelk+het-pand van de waarach- 
tige befchaving en de eeuwige hoop aller volkeren 
bewaarde, ontbrak het te dikwerf aan eenen geëvene - 
redigden en geoefenden. wederftand „ magtig. om «den 
overftelpenden vloed tegen. te houden, die zoo mes 
nig. gedenkftuk. van vroegere -grootheid, in zijnen 
loop. mederukte. „Thans hebben-wij reeds bijna een 
vierde eener, nieuwe. eeuw beleefd, Dit gedeelte 
heeft in ‚vele opzigten meer gebeurtenisfen op- 
geleverd „ dan geheele tijdperken der vroegere ge= 
fchiedenis, en wij zijn misfchien, van voorbarigheid 
vrij te pleiten, wanneer wij thans reeds eenigzins 
durven. vermoeden, „waartoe ook deze, eeuwin de 
lotwisfelingen der wereld beftemd. „Ìs. „Wij zagen 
dezelfde beginfelen van. tweedragt. en oneenigheid _ 
nog gedurende de laatstverloopene jaren de ‚gemoe= 
deren verdeelen, doch het zijn niet alleen de gevoe- 
lens in Staatkunde en-Godsdienst, maar zelfs die 
in het gebied der Letteren, welke aan partijfchap en 
tweedragt dienstbaar gemaakt worden. Ieder volk 
neemt onder verfchillende namen deel aan den ges 
wig- 
