466 OVERSSOCRATES, 
Atheners zich hebben laten bewegen, om hem des: 
doods fchutdig te achten, en nog aan het flot van. 
zijn Gedenkfchrift roept hij allen op, om zin ge- 
tuigenis van socrATES als’den besten, wijsften en 
gelukkigften der menfchen te onderfchrijven. 
Reeds dit moet oris ‘hóoge gedachten van den 
man inboezemen, die zulk eene vriendfchap in de 
ziel zijner leerlingen kon opwekken, en, al hadden 
wij geen ander bewijs van socraTes onfchuld, dan 
XENOPHON’s vriendfchap, die vriendfchap zou vol 
doende zijn, om ons- van soCRATES “Ohfchuld te 
overreden, 
XENOPHON zal zijn geliefden meester verdediger. 
Hij ftelt geen vertoog op tegen deszelfs oniregtvaardige 
regters , noch eene weidfche lofrede voor zijne me= 
deburgers.,- Het eenvoudig verhaal „wat hij was, 
hoe hij dacht en fprak. en handelde ziedaar zijne. 
ganfche verdediging. Hij had flechts. te. verhalen „ 
om te overtuigen 3 hij had flechts te befchrijven „ om 
te prijzen. Het rein: en zuiver gevoel des harten is 
de tooverkracht, waardoor XENOPHON. de aandacht 
weet te boeiĳjen. Als men hem leest, dan hoort 
men een groot man van eenen grooten man fprce 
ken, fpreken uit de volheid van een dankbaar ges 
moed, dat aan zijnen grootíten weldoener, die het 
beter en braver maakte, zich ook den grootften dank 
fchuldig rekent; men hoort hem dan fpreken met 
dat befef van verwant{chap, dat groote en. edele. zie- 
len, dat alle goeden op aarde vereenigt en verbindt. 
Naauwelijks kan ik u zeggen, hoeveel genoegen 
bet mij gaf; als. ik- met die ‘ftemming XENOPHON’s 
| ge- 
