\ 
“dn 
Pip) OOverisgenres, 0 US 
Kunst, « Hij “vraagt ‘hem, of hj, daar zijn ligehaant” 
flechts uit Boi KI | deel “aarde “en“votht is zamen= 
gefteld, terwijl er Zoo veel aarde en vocht daar buis 
tén beftaat „ gelooven kan ;’dat hijs: door eén geluk. 
kig toeval, voor” “zich alléén al hét vérftând in bezit 
heeft , terwijl dat - groot mateloos’ Heelal door zekêr 
onverftand zoö fchoonh zou geordend zijn. Hij ‘toont 
hem der Goden zorg woor de menfchiën in de groote 
voorregten van ligchaam em’ ziel; en beidér geluk- 
kige vereeniging. ‘Hij wijst hem op de Godfpraken 
ent teekenen’, ‘en” het algemeen geloof aan gódde- 
lijke ftraf “en goddelijke belöoning,°* Hij ‘klimt “op 
van den- menfchelijken geest, “die ® het Tigchaam “bes 
ftuuft, tót diën Geest die hiet’ Heelal belreersche’; 
van de mênfehélijke ziel, die «aän” datgene , Wavóp 
verfchillende“pläatfen gefchiedt, ‘te gelijk denken 
kan:, tot ‘dat “verfländ, dat alles omivat ef óp’ alles 
acht geeft, „ -ên overal ien voor alles 
WOEBRE EN ME AE ke GIRLS tems h 
teDe jonge’ EUTHYDEMUS opgeblazen en trótsch”’op 
zijne geleerdheid en wetenfchap ,” waant niemafids 
otiderwijs te behoeven. SocrATES gaat tot hem , prijst 
zijne zucht tot kennis; vraagt hem naar hetidoel, 
waarmede hij die kennis verzamelde, en brengt hem 
al pratènde en vragende tot de vernederende beken- 
tenis zijner” volflagene onkunde, Nu eindigt hij en 
taat hem“over aan het pijnlijk® gewóet van” minach- 
ting’ voor zichzelven. Deze «was SOCRATES 1aâtfte 
proeve’, van wier uitflag de mogelijkheid en ‘vat- 
baarheid voor verbetering afhing,'<-Bij velen vas 
dlja OA, zij 
