SNICOUKAS TULP,’ 423 
zelve réeds vijftig jaren vroëger duidelijk befchreven 
in waarnêimingen , waaronder’ vóoral- de zeer: zeld- 
_zame eener waterzucht van het ‘buikvlies uitmunt (24). 
Niet minder. zeldzaam zijn «de gevallen: van fteenen 
in ‘de flagaderen „> chijlbuis- en’ ingewanden gevons 
den (25)5 én’ hetgeen-hĳj van de:doorpislozing 
uitgedreven haren „ wormen’ en torren getuigt; ‘werd. 
nog “onlangs-‘door eene dergelijke waarreming,-in 
ons land-bevêstigd (26). —: Dit-zij genoeg ‘om te 
Bemtinkatobeinsd” tool bis onowsn Teb 4Nd0s 
€24) “De Hydrope Peritonaei-et Ovarii- Le IV. obse 44 
et 45 Over.-de gefchiedenis en kenteekenen der-eerfte 
_ DEHAEN, Rat, Med, ITL p. 431: Voor TuLP fchijnt. Onze 
NUCK de ziekte befchreven, te hebben , vofgeus VAN 
SWIETEN, Comm. IV. p. IÓt. Bij MORGAGNI de sed. el 
CAUS. morb. L. III. Ep. 38. art. 4755 lezen wij: „ Prí- 
> mus illam observavit jz. Acforzius Prof. Med. Viem 
s> primarius A©, 158r in muliere hydropica, in qua aquae 
‚‚ instar lixivii ingentem copiam reperuit, non- în, ventris 
»„Cavo sed inter peritoneum et integumenta abdominis, 
»‚‚Ubi „musculi adeo a subtus distendente aqua erant €X- 
tenuati, ut quasi nulli conspicerentur. A?, 1651 hie 
morbus a N. TuLPIO fuit observatus.” 4 
(25) De oorfprong en /beftanddeelen der'adêrfteenén 
zijn uit vele waarnemingen opgemaakt door TIEDEMAN in 
MECKELS Arch. IV. St. o. S, 016. Meerdere'voorbeêlden 
«bij TULP. L. T.C. 59. Le IL, CG. 25. Le IV, C. 22, Van 
veel belang, zegt SPRENGEL, Gefch, III, p. 168, wae 
ren deze Anat, en Pathologifche, waarnemingen op zoo 
vele vooroordeelen, die op. niets, dan het gezag van 
„GALENUs gevestigd waren. Tot nu toe dacht men dat 
„alleen de blaas en de nieren fteenen bevatteden, die voordl 
KENNTMANN in verfchillende deelen opfpoorde, 
eak0) Zie L„ IL €, are Agem52. Ln IV, co. 12, Geneóst, 
‘Mag. 
42 
23 
rin 
hd 
