NICOLAAS? TULP. 435 
„Indien wij'nu als vereischte -van- het génie aâri- 
memen's het vermogen“omy geheele” rijen. van denke 
beelden ven ‘begrippen afzonderlijk « te omvatten 
dezelve zich in «de juiste ‘orde’ voor te ftèllen „het 
zamengeftelde in “het bìijzondéré “op: te losfen, dit 
„weder zamen te voegen, hierdoor het nieuwe” uit te 
vinden, het reeds bekende op nieuwe “wegen te 
ontdekken „>het nog niet-aarnwezige te fcheppen, 
alles eene nieuwe gedaante, een nieuw leven te 
nn Gn)» dan zullen wij vinden dat noch ver= 
RN! û ad à a, 
hed Sh ADR ANDINTE Alber Ard dele Mr EEN Dd don VAE Sopron ah Ant ode ink dE RAR oe AE 
Schoof’ voort. Jus zegt de GÖTHE: 
Re Warum will Gefchmack und. Genie fich fo felten vereinen. ? 
ie Jener fürchtet die Kraft, diefe fürchtet den Zaum. 5 
Zie hterover KIESEWETTER , Kant’ s Crit, der, Urtheike 
kraft. 1804. S. 385, 395 Ook SCHILLER , bei Cutra, 
Th. VL: S. 16 und 43 HARTMAN, Geïst des Menfchen. 
"8.398. Waar hij uit de meer innerlijk ontwikkelde zin- 
tuigen van het „gezigt, gehoor en fpraak , verbonden met 
vernuft, fcherpzinnighe! d en diepzinnigheid, met ligtere 
beweging der uitwendige deelen, b, v. der handen, de 
vorming der verfchillende kunstoefenaars verklaart, 
(37). Hierom noemt ENGEL, Phil für die Welt. II, 
s. 165: het Genie ‚ Eene organifche kracht , welke van 
„… buiten. kiemen en zaadkorrels ontvangt, om dezelve 
‚ bevrücht. en ontwikkeld weder voort te brengen,” — 
Cráomws. KSria EN vergelijkt het met een walvisch die 
„ flil in de diepte voortgaat „ foms zich onftuimig vers 
‚‚ heft en ‘met driemasten fpeelt, foms haten te 
ie voorfchijn treedt en veel onrust veroorzaakt,” 
ZIMMERMAN , Einfamk, Th, IL S. 46: Einbildangskrart; 
‚ fagt man, ist wiederholte Senfation. Aber mir fcheint 
Ff 5 ‚ Ein-, 
