„VAN DEN HELD DER MIDDELEEUWEN, 239 
na het edelmoedig verdeelen van een gedeelte zijner 
fchatten onder zijne’ Castiliaanfche vrienden, gerust 
op zijnen. getrouwen Bavieca, den weg naar- Va- 
lencia had ingeflagen , weldra door de tijding verrast, 
dat de koning de Graven van CARION , die uitvlugt, 
op uitvlugt gezocht. hadden, tot in hunne kasteelen 
had. moeten opzoeken „en dat deze lafaards aldaar > 
na eenen hagchelijken ftrijd, door zijne kampvech= 
ters. uit het ftrijdperk gedreven waren. Niet alleen 
ziet hij de eer zijner dochters herfteld , maar Spaan= 
fche vorsten hebben reeds de hand gevraagd van 
diegenen, welken de Infanten van CARION verfmaad 
hadden. Zoo nadert dan eindelijk voor den braven, 
het- tijdperk - der ontwikkeling „ en verfchijnt een 
tijdftip van rust en zegen, dat echter te fpoedig 
door de woleindiging bekroond wordt. … Een oogen; - 
blik-moge hij al het geluk aanfchouwen; ‘het genot 
daarvan is. voor eene, betere „wereld befpaard, - Hij; 
die den levensloop van den edelen gadeflaat , ziet 
langzamerhand deszelfs banden zich ontknoopen 4 
deszelfs bekommernisfen geftild, doch ook zijn-einde 
genaderd, Maar wanneer wij ín alles het heerlijk 
verband aanfchouwen, wordt de onregtvaardigheid 
der wereld. regtvaardigheid voor God, en als:-wij: 
de zon des levens ter kimme zien dalen, weten 
wij dat dezelve in de wereld eener. betere toekomst’ 
weder herrijst, — De weelderigheid der Spaanfche’ 
dichtkunst, heeft den „ouderdom. van- den cio met 
eenige tooneelen verfierd, waarin, zoo zij dan al den 
{trengeren ‚blik der oordeelkunde niet „kunnen ‘door- 
Slaan, voor. het min$t, eene hooge-dichterlijke waar, 
heid 
