248 REDBVOËRING OVER DE OORSPR. AARDE 
verandering. Het eene menfchengeflacht komt, het 
andere gaat; troonen worde opgerigt, en troonen 
om Pikke vihotrildehie in de mabttechideh der na- 
komelingfchap te verzekeren , is binnen de enge 
grenzen van eenige jaren of eeuwen misfchien, 
maar zeker birinén de’ bepaâldé ruimté van eenige 
weinige befchaafde landen omfloten. , 
Zoude_ de aarde zelve van deze vergankelijkheid 
uitgefloten zijn? Zoü het tooneel van zoo veel 
wisfeling zelve niet vérdnderen? Zöu de mensch 
fterven, en zijne woonplaats eeuwig zijn? Neen, 
in den fchoot der natuur wordt alles ontbonden, en 
al bezaten wij-geenenkelftellig bewijs van de ver= 
anderingen, die onze planeet ondergaan heeft, wij 
zouden tóch* vooraf’ reeds” gisfen; ‘dt häâr tegen- 
woordig gelaat niet dat.van hare kindsheid was, - 
De gefchiedenis van zijne woonplaats kan voor 
den denkenden® mensch niet dan belangrijk wezen. 
Wat was onze aarde, eer zij eene woonplaats van 
òfis- geflacht was? Ziet daär eene belangrijke vraag » 
Mijné Hoordersf Het is aanì den menfchelijken 
géest eigen, Zich Baärnê in hiet ver verwijderde te 
vérdiepén. Réeds vroeg doordrong de menfchelijke 
ònderzoekigslast de ruimten des hemels, om de 
wetten gáde te flaan, dië de groote harmonie der 
Töpkrihgéh van zoo vele fterren mogelijk maken. 
Rééds vroég doordrong hetzelfde menfchelijk wer- 
fluft de nevelen des tijds , om het groote raadfel van 
wereldvorming óp te losfen. Het is opmerkelijk, 
dât de eerfte proeven de. ftoutfte. waren; en -dät 
men, 
