Ë 
‘ 
(250 REDEVOERING OVER DE OORSPR. AARDE 
‘heid -althars;-niet- geheel onwaardig hoop te rtoo- 
nene.‚Ik- zal dan. handelen: over devoorfpronkelijke 
„aarde en. hare omwentelingen, zoo «als wij- ze. ken- 
men wit den. tegenwoordigen toefland onzer planeet, 
Elk „ die in de aardrijks« en gefchiedkunde geen 
volkomen. vreemdeling “is „ weet; hoezeer de ‘berig= 
ten van vroegere: aardrijkskundigèn menigmalen van 
den tegenwoordigen toeftand.der -aardê- verf{chillen. 
Zoo zijn de binnenlandfche „ meeren- altijd grooter 
volgens de opgave der ouden, dan zij zich thans 
aan ons voordoen. De Kaspifche Zee bij voorbeeld 
(hoewel tegenwoordig nog een zeer uitgeftrekt meer) 
fchijnt volgens PTOLEMAEUS eertijds, aanmerkelijk. 
breeder geweest te zijn. (1). „Deze. verfchillen 
noemde: men te voren onmaauwkeurigheden der oude 
aardrijkskundigen 3 laat ons redelijker zijn, en, zone 
der aan fabelachtige verhalen te gelooven, hierin 
echter een bewijs, zien, dat federt hunnen tijd, de 
oppervlakte der aarde veranderd is.(e). Steden: vers 
heffen-zich thans dáár „ waar eens de. golven der;zee 
fchuimden 5; — kudden grazen „dáár, waar. eertiids 
de visfcher „zijn. net wierp (3). Doch ook landen 
werden door ‚de zee weggefpoeld., eilanden zonken 
in dezelve neder. „Zoo meldt ‘OVIDIUS ‚/ dat men 
verhaalt, dat. Sici/ië, voormaals-met Z#alië vereenigd 
was. „Waar is de tlantis gelegen, waarvan PLATO 
in zijnen Timaeus fpreekt, ‘en, welke waarfchijnlijks 
zoo als de peLIsLE pe saLgS heeft aangetoond, te 
voe 
